bł. SalomeaBłogosławiona Salomea (ur. 1211 lub 1212, zm. 17 listopada 1268) - księżniczka polska, żona Kolomana, króla Rusi Halickiej. Była córką Leszka Białego i Grzymisławy. Około 1223 została żoną Kolomana - króla Rusi Halickiej, syna króla węgierskiego Andrzeja II. Wcześniej w 1218 została już wysłana na Węgry. Małżeństwo to miało zatwierdzić porozumienie polsko-węgierskie i podział wpływów na Rusi Czerwonej. W 1219 r. Koloman i Salomea po wyprawie polsko-węgierskiej zasiedli na tronie w Haliczu. W 1221 r. Mścisław - książę nowogródzki zajął Halicz, biorąc Salomeę i jej męża Kolomana do niewoli. Po zrezygnowaniu z roszczeń do Halicza, zostali uwolnieni. W 1241 r. po śmierci męża w bitwie z Tatarami, powróciła do Polski na dwór brata księcia krakowskiego Bolesława Wstydliwego. W 1245 wstąpiła do zakonu klarysek w Sandomierzu. Na jej prośbę jej brat Bolesław V Wstydliwy ufundował klasztor tego zgromadzenia w Zawichoście, przeniesiony w 1260 do Grodziska w Gminie Skała i z jej inicjatywy powstała biblioteka przyklasztorna oraz założono na prawie niemieckim miasto Skała. Została beatyfikowana 17 maja 1672 przez papieża Klemensa X. Grób błogosławionej znajduje się w bazylice Franciszkanów w Krakowie. Wspomnienie bł. Salomei obchodzi się 19 listopada. |