bł. Bronisława, dziewicaBłogosławiona Bronisława (ur. 1200 w Kamieniu Opolskim, zm. 29 sierpnia 1259) – norbertanka, dziewica i błogosławiona Kościoła katolickiego. Bronisława była córką Stanisława Odrowąża Prandoty i Anny z Gryffitów-Jaksów, była krewną św. Jacka Odrowąża. W wieku 16 lat wstąpiła do zakonu panien norbertanek na Zwierzyńcu. Była ekstatyczką. Autor "Żywotu świętego Jacka" podaje, że Bronisława miała widzenie duszy św. Jacka wstępującej do Nieba. W 1241 w czasie najazdu Tatarów na Kraków, schroniła się na Bielanach. Na wzgórzu Sikornik koło Krakowa znajdowała się jej pustelnia. Kult Bronisławy rozpoczął się wkrótce po jej śmierci, jednak dopiero 23 sierpnia 1839 została beatyfikowana przez papieża Grzegorza XVI. Jej relikwie znajdują się w kościele norbertanek w Krakowie. Jest patronką diecezji opolskiej. Dawniej czczono ją jako patronkę Królestwa Polskiego oraz opiekunkę sierot. Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 1 września. W ikonografii bł. Bronisława przedstawiana jest jako mniszka norbertańska w białym habicie i czarnym welonie. Często ukazywana jest podczas wizji Chrystusa ukrzyżowanego lub wprowadzania św. Jacka do nieba. Przedstawiana jest także w czasie kontemplacji, klęczącą przed Chrystusem trzymającym krzyż lub przed Świętą Trójcą. Jej atrybutem jest lilia. |