św. Wiktor I, papież

św. Wiktor I, papież

Wiktor I, łac. Victor (zm. ok. 199) — papież w latach 189 - 199, święty Kościoła katolickiego.

Pochodził z rzymskiej prowincji Africa, a jego językiem ojczystym była łacina (był pierwszym papieżem mówiącym po łacinie). Starał się autorytatywnie wprowadzić wszędzie świętowanie Wielkanocy w pierwszą niedzielę po 14 dniu miesiąca nisan. Był pierwszym papieżem, który miał kontakty z dworem cesarskim. Dzięki temu zdołał doprowadzić do uwolnienia chrześcijan skazanych na pracę w kopalniach Sardynii.

Określił, że w specjalnych i nagłych wypadkach można używać do chrztu jakiejkolwiek wody.

W 196 r. ekskomunikował za głoszenie adopcjanizmu Teodora, garbarza z Bizancjum.

Za jego pontyfikatu w liturgii coraz częściej używano łaciny. Św. Ireneusz ustalił listę biskupów Rzymu od świętego Piotra i propagował zasadę sukcesji apostolskiej.
Był często krytykowany zarówno ze względu na swoje pochodzenie jak i z powodu swoich decyzji. Nawrócony prawnik Tertulian po raz pierwszy uzasadniał prymat biskupów Rzymu obietnicą, którą Chrystus złożył św. Piotrowi:

 (Mt 16,18-19) wg Biblii Tysiąclecia Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr [czyli Skała], i na tej Skale zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie.

Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 28 lipca.

Kościół ormiański wspomina świętego 20 kwietnia, koptyjski - 6 listopada.