św. Rozalia, dziewicaŚw. Rozalia, lub Rozalia Sycylijska (ur. ok. 1130 r. – zm. 1165 lub 1170 r.) – święta katolicka, pustelnica. Urodziła się ok. 1130 r. jako córka księcia Sinibalda służącego królowi Normanów Rogerowi II. Kiedy próbowano wydać ją za mąż, uciekła do groty na pobliskiej górze i zaczęła wieść tam życie pustelnicy. Na ścianie groty wyryła napis: „Ja, Rozalia, córka Sinibalda, postanowiłam żyć w tej grocie dla miłości mego Pana, Jezusa Chrystusa”. Po pewnym czasie przeniosła się w okolice Monte Pellegrino koło Palermo. Jest patronką Palermo. Jest wzywana jako patronka chroniąca od zarazy. 4 września Jej atrybutami są: czaszka, wieniec z róż, grota, w której mieszkała. Kult św. Rozalii w Polsce - kapliczka słupowa w Sławkowie, (woj. śląskie), od 1630 r. pw. św. Rozalii. Tablica wotywna wykonana w tym samym roku, po ustaniu klęski zarazyW 1624 r. podczas zarazy nękającej Palermo i okolicę według legendy święta Rozalia ukazała się pewnej kobiecie i powiedziała, gdzie należy szukać jej relikwii. Kazała przenieść je do Palermo i przejść z nimi w uroczystej procesji przez miasto. W opisanej grocie znaleziono kości kobiety. Po wykonaniu polecenia Rozalii zaraza zakończyła się. Od tego momentu rozpoczął się kult Rozalii. Do Martyrologium Rzymskiego wpisał ją papież Urban VIII w 1630 r. |