św. Rajmund z Penyafort, prezbiterŚwięty Rajmund z Penyafort (ur. między 1170 a 1175, zm. 6 stycznia 1275) - hiszpański kapłan, prezbiter, generał Zakonu Kaznodziejskiego, uważany za ojca prawodawstwa kościelnego, święty Kościoła katolickiego. Urodził się w Villa de Panudés koło Barcelony w Hiszpanii. Po studiach prawniczych w Bolonii, w czasie których poznał m.in. Pier della Vigne, wykładał filozofię w Barcelonie. W 1219 został mianowany wikariuszem generalnym dla biskupstwa w Barcelonie. W 1222 wstąpił do Zakonu Kaznodziejskiego św. Dominika. Pomagał podobno Piotrowi Nolasco przy założeniu Zakonu NMP Miłosierdzia dla Odkupienia Niewolników. Zabiegał o nawrócenie muzułmanów i żydów na chrześcijaństwo. Został wezwany przez papieża Grzegorza IX do Rzymu, by objąć urząd kapelana pałacu apostolskiego. Stał się osobistym spowiednikiem i doradcą papieża. Zebrał wszystkie obowiązujące w jego czasach dekrety biskupów rzymskich w jednym dziele, które Stolica Apostolska zatwierdziła bullą Rex Pacificus. Powstał w ten sposób zbiór prawa kanonicznego tzw. Decretales Gregorii IX. W 1238 wybrano go generałem dominikanów. Zorganizował studium do nauki języka arabskiego i przyczynił się do rozwoju misji na terenach Afryki Północnej. Wywarł ogromny wpływ na życie hiszpańskiego mistyka Rajmunda Llulla. Zmarł w Barcelonie, mając 100 lat. Jest patronem prawników kościelnych, studentów prawa, hiszpańskich adwokatów oraz hiszpańskiego miasta Barcelony. Chorągwie, klucze, księga i pióro pisarskie. Kościół Katolicki obchodzi wspomnienie dowolne św. Rajmunda z Penyafort 7 stycznia. Kiedyś obchodzono je 23 stycznia. Przedstawiany jest w habicie dominikańskim, w białej tunice i czarnym płaszczu. Niekiedy przedstawia się go też płynącego po morzu, przy czym jego płaszcz zakonny stanowi żagiel. Relikwie spoczywają w kościele Dominikanów w Barcelonie. Został zaliczony w poczet świętych 29 kwietnia 1601 roku przez papieża Klemensa VIII. Summa iuris canonici, Summa pœnitentiale |