św. Piotr Chryzolog, biskup i doktor Kościoła

św. Piotr Chryzolog, biskup i doktor Kościoła

Piotr Chryzolog (Złotousty), gr. Ἅγιος Πέτρος ὁ Χρυσολόγος, Petros Chrysologos (ur. ok. 380 w Forum Cornelli, zm. 31 lipca 450) – ojciec i doktor Kościoła, budowniczy kościołów, duszpasterz i wybitny kaznodzieja, biskup, święty Kościoła katolickiego.

Piotr urodził się około 380 r. w miasteczku Imola. Wychował go i do stanu duchownego przyjął biskup tego miasta, Korneliusz. Około r. 429 papież Sykstus III wskazał Piotra jako nowego biskupa Rawenny. W swej działalności pasterskiej Piotr preferował kaznodziejstwo, dysponując niepospolitym talentem krasomówczym, skutecznym i starannie stosowanym, przez co zasłużył sobie na przydomek Chryzologa, co w gr. oznacza o złotych słowach. W ten sposób Kościół zachodni chciał podkreślić, że jak Wschód miał swojego Jana Złotoustego (zm. 407), tak Zachód ma swojego złotoustego Piotra. Papież Leon Wielki mianował Piotra wysłannikiem na sobór chalcedoński w 451, na który posłał długi list, gdzie obalał tezy Eutychiusza, a na nowo potwierdzał naukę o podwójnej bosko-ludzkiej naturze Chrystusa.

Po Piotrze Chryzologu zachowało się około 200 kazań (w tym nie wszystkie z całą pewnością autentyczne) z komentarzami do Pisma św., szeregiem wskazań moralnych i rozważaniami doktrynalnymi.

Szybko uznany za świętego, doktorem Kościoła ogłoszony został przez Benedykta XIII w 1729.

Jest patronem diecezji i miasta Imola.

Jego wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 30 lipca.