św. Magnus z Fussen

św. Magnus z Fussen

Magnus z Füssen, Święty Magnus (ur. ?, zm. 6 września 772 w Füssen) – święty Kościoła katolickiego, biskup i misjonarz.

Po ukończeniu nauki w Sankt Gallen podjął działalność apostolską jako misjonarz. Rozpoczął pracę w Szwajcarii i Niemczech, by tam krzewić tam naukę Chrystusa. Pierwszą placówką misjonarza było miasto Konstancja, w której pozostawił Teodora, ucznia mającego kontynuować jego dzieło. Kolejnymi miejscowościami gdzie pracował było Tozzo i Füssen (Bawaria). Za pozwoleniem papieża Stefana IV przyjął w 771 roku święcenia biskupie co miało ułatwić prowadzenie działalności misyjnej. Był to precedens, który zyskał ramy prawne dopiero na soborze trydenckim. Utworzył wspólnotę zakonną w której łączono pracę apostolska z ascezą i uważany jest za pierwszego jej opata.

Święty Magnus jest orędownikiem ukąszonych przez węże i żmije.

W ikonografii przedstawiany jest najczęściej jako brodatego, wędrownego misjonarza z pastorałem, w powłóczystych szatach i w czapce, ze smokiem pod stopami, lub w scenie uzdrawiania niewidomego. Smok jest alegorią szatana chcącego odwieźć świętego od działalności misyjnej.

Na grobie świętego Magnusa wybudowano w latach 843-848 kościół, w którym umieszczone zostały relikwie świętego.

Wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 6 września.