św. LonginŚwięty Longinus, Lucjan, Longin (gr.) Longinos – żyjący w I wieku święty katolicki i prawosławny . Opis tej postaci znajduje się w Ewangeliach, listach Ojców Kościoła, apokryfach (po raz pierwszy w Ewangelii Nikodema), a także w dziełach Grzegorza z Nyssy. Wspólne dla tradycji Kościoła Wschodniego jak i Kościoła Zachodniego jest to, że rzymski żołnierz pochodzący z Kapadocji, który Włócznią Przeznaczenia przebił bok umierającego Jezusa Chrystusa (J 19, 31-37 BT) nawrócił się: Setnik zaś, który stał naprzeciw, widząc, że w ten sposób oddał ducha rzekł „Prawdziwie, ten człowiek był synem Bożym” (Mk 15, 39 BT).Stał na straży Grobu Pańskiego, by za pieniądze składać fałszywe świadectwo o wykradzeniu ciała Jezusa przez jego uczniów . Nawrócony, ochrzczony został imieniem Longinus . Porzuciwszy służbę wojskową prowadził działalność apostolską w Kapadocji. Został stracony z rozkazu Piłata (ok. 61 roku) i jest czczony jako męczennik. W ikonografii przedstawiany jest pod krzyżem w zbroi rzymskiego legionisty, w hełmie i z włócznią w ręce. Jego wspomnienie obchodzone jest 15 marca i 16 października. |