św. Klotylda

św. Klotylda

Klotylda, Chrodechilda, scs. Błagowiernaja carica Kłotilda, (ur. ok. 470 roku w Lyonie, zm. 3 czerwca 545 w Tours, święta katolicka i prawosławna.

Życiorys św. Klotyldy spisano w X wieku na podstawie zapisków św. Grzegorz z Tours. Była córką Chilperyka II – brata i współregenta króla Burgundów Gundobada.

W 483 roku król Franków salickich z dynastii Merowingów Chlodwig I wysłał do Burgundii poselstwo w sprawie ewentualnego małżeństwa z Klotyldą do którego doszło w 492 roku (mimo że Chlodwig miał już syna z nieprawego łoża – Teuderyka I). Taki krok władcy Franków można tłumaczyć chęcią pozyskania sojuszników przeciwko Wizygotom.

Urodziła mu czterech synów:

Ignomar (zm. w dzieciństwie) Chlodomer (zm. w 525 r.) Childebert I Chlotar I

Dzieci zostały ochrzczone, a mąż przyjął chrzest z rąk św. Remigiusza. Po śmierci Chlodwiga przeniosła się do Tours i tam zmarła, a pochowana została w Paryżu.

Relikwie św. Klotyldy, królowej były przechowywane i obnoszone w procesjach aż do rewolucji francuskiej. Do dziś znajdują się one w kościele Saint-Leu w Paryżu.

W ikonografii święta odziana jest w królewskie szaty i koronę. W dłoniach trzyma zwój pisma.

Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 3 czerwca, natomiast w Cerkwi prawosławnej 3/16 czerwca, tj. 16 czerwca wg kalendarza gregoriańskiego.