św. Jonasz

św. Jonasz

Jonasz z Moskwy, Święty Jonasz, scs. Swiatitiel Iona, mitropolit Moskowskij i wsieja Rusi, czudotworec, ros. Иона (ur. pod koniec XIV wieku we wsi Odincowo w okolicach Soligalicza, zm. 31 marca 1461 w Moskwie) – metropolita Moskwy i Rusi, święty prawosławny.

Jonasz w wieku dwunastu lat wstąpił do niewielkiego monasteru w pobliżu Soligalicza, skąd później przeszedł do Monasteru Simonowskiego w Moskwie.

W 1431 r. wybrano go biskupem riazańskim, a w dwa lata później metropolitą moskiewskim i całej Rusi, jako pierwszego w historii bez uzgodnienia z patriarchą konstantynopolitańskim. Intronizacja odbyła się jednak dziesięć lat później z powodu wewnętrznych trudności Rusi. W tym czasie walczył z samozwańczym metropolitą Izydorem, który w 1438 r. podpisał we Florencji unię z Rzymem.

Metropolita Jonasz pozostawił po sobie trzydzieści pięć listów napisanych prostym, pozbawionym wszelkiej retoryki językiem.

Relikwie świętego znajdują się w moskiewskim soborze Zaśnięcia Matki Bożej na Kremlu, gdzie zostały wprowadzone 27 maja 1472 roku.

Jonasz został kanonizowany w 1547 przez Rosyjski Kościół Prawosławny. Kult oddaje mu cała Rosyjska Cerkiew Prawosławna.

Dni obchodów

Cerkiew wspomina świętego Jonasza czterokrotnie:

31 marca/13 kwietnia (rocznica śmierci), tj. 13 kwietnia wg kalendarza gregoriańskiego 27 maja/9 czerwca (rocznica przeniesienia relikwii w 1472) , tj. 9 czerwca 15/28 czerwca, tj. 28 czerwca 5/18 października (Sobór pięciu świętych hierarchów moskiewskich), tj. 18 października Patronat

Wierni modłą się za pośrednictwem świętego w przypadku dolegliwości bólowych zębów.