św. Izydor Oracz

św. Izydor Oracz

Izydor Oracz (hiszp. Isidro Labrador; ur. ok. 1080 w Madrycie, zm. ok. 1130 tamże) - święty katolicki pochodzący z Hiszpanii.

Izydor urodził się w Madrycie w ubogiej i religijnej rodzinie, która przeniosła się na wieś. Bieda zmusiła młodego Izydora do pracy w charakterze parobka u zamożnych sąsiadów. Podczas modlitw, według legendy, pomagał mu na roli Anioł, jego pracy towarzyszyły cudowne zdarzenia, a on sam miewał wizje.

Izydor ożenił się z bł. Marią Toribia i przeniósł się do Madrytu. Ponownie go opuścił, gdy Arabowie zajęli miasto by powrócić, kiedy zostało odbite przez Hiszpanów.

Słynący za życia z pobożności, z ducha pokuty i z uczynków miłosierdzia Izydor zmarł ok. 1130. Został pochowany na cmentarzu św. Andrzeja. W 1170 przeniesiono jego relikwie do kościoła, w którym otrzymał Chrzest święty. Cuda, jakie działy się przy jego grobie, ściągały mnóstwo pielgrzymów.

Beatyfikacji Izydora dokonał w roku 1619 papież Paweł V, a kanonizacji w 1622 Grzegorz XV.

Jego wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 15 maja.

Św. Izydor Oracz jest patronem Madrytu i rolników.

W Polsce jest drugim patronem diecezji kieleckiej i patronem wielu parafii, m.in. w Radlinie Górnym, Smolanach, Nowej Wsi i Gorzkowicach. W Białymstoku istnieje Stowarzyszenie Świętego Izydora Oracza, które przyznaje Medal Świętego Izydora Oracza za szczególne zasługi dla rolnictwa.

W ikonografii św. Izydor przedstawiany jest z atrybutami takimi jak pług (symboliczne narzędzie pracy rolników) i krucyfiks. Na obrazach malowany jest w charakterystycznym ujęciu, gdy klęczy przed krzyżem lub figurą, a obok aniołowie orzą jego pługiem. Nawiązuje to do jednej z wizji, jakiej miał doświadczyć św. Izydor.

Pozostałe atrybuty: Anioł, który orze podczas modlitwy Świętego, kłosy, laska, spod której wypływa źródło, i różaniec.