św. Idzi, opatŚwięty Idzi (ur. ok. 650 we Francji, zm. 1 września pomiędzy 720-725) – francuski opat, eremita, święty katolicki, jeden z Czternastu Świętych Wspomożycieli. Dane biograficzne dotyczące Idziego są bardzo skąpe. Podstawowym źródłem do jego losów jest list papieża Jana VIII z 878 roku. Życiorys Idziego z X wieku uchodzi za zbiór zapożyczeń z innych utworów hagiograficznych. Idzi był pustelnikiem osiadłym nad Rodanem. Po 673 roku otrzymał od Wamby, króla Wizygotów, ziemię, gdzie założył klasztor wokół którego powstało później miasteczko Saint-Gilles. Grób św. Idziego w kościele w Saint-GillesW średniowiecznej Europie był jednym z najpopularniejszych świętych (obok świętego Marcina). Ku jego czci wystawiono wiele kościołów we Francji, w Belgii, w Niemczech, a także w Polsce. Jego wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 1 września. PatronatWzywany jest w razie bezpłodności i przeciw chorobom psychicznym. Jest patronem karmiących matek, rybaków, myśliwych, pasterzy, handlarzy końmi, rozbitków, epileptyków, chorych, rannych, grzeszników, łuczników, żebraków, zbłąkanych, dobrej spowiedzi, Styrii i Karyntii, Edynburga, Norymbergi, Osnabrücku, Brunszwiku i Tuluzy. IkonografiaW ikonografii przedstawia się świętego w habicie zakonnym, często w jaskini lub na jej tle, z łanią i z ręką przebitą strzałą, czasem też z książką i laską pasterską w dłoni. W Polsce, wg Galla Anonima, kult św. Idziego rozpowszechnił się od drugiej połowy XI wieku, za sprawą Władysława Hermana i jego żony Judyty (księżniczki czeskiej). Relikwie św. Idziego znajdują się od XVI wieku w krakowskiej Katedrze i inowłodzkim kościele, od XVIII/XIX wieku Złotym Potoku (Cz) i Zrębicach W Rzymie powstał ekumeniczny ruch młodzieżowy pod patronatem św. Idziego – Communità di Sant"Egidio. W Pradze w kościele św. Idziego znajduje się parafia polska. Kościół św. Idziego w Krobii Kościół św. Idziego w Ptkanowie Kościół św. Idziego w Tarczku Kościół św. Idziego w Wyszkowie Kościół św. Idziego w Saint-Gilles |