św. Grzegorz z Tours, biskup

św. Grzegorz z Tours, biskup

Grzegorz z Tours, właśc. Jerzy Florentyn (ur. 30 listopada 538 w Arverni w okolicach dzisiejszego Clermont-Ferrand, zm. 17 listopada 594 roku w Tours) – pierwszy historyk Franków, biskup Tours od 573 roku i święty Kościoła katolickiego.

Grzegorz pochodził z gallorzymskiej rodziny arystokratycznej. Jego ojciec zmarł wcześnie i młody Grzegorz został oddany pod opiekę swego stryja biskupa Gala z Clermont. Pod jego opieką przyjął święcenia diakona (563) i udał się na pielgrzymkę do grobu św. Marcina, gdzie zgodnie z tradycją miał zostać uzdrowiony. W roku 573 został wybrany na biskupa diecezji w Tours, gdzie pozostał do śmierci.

Jego najważniejszym dziełem są "Historie" w 10 księgach powszechnie znane pod błędnym tytułem Historia Franków (Historia Francorum). Wbrew intencjom Grzegorza jego dzieło zostało potraktowane przez potomnych jako twórczość historiograficzna i przyniosło mu miano ojca dziejopisarstwa francuskiego. Zamiarem Grzegorza nie było przekazanie historii Franków. Zasadniczymi motywami, którymi kierował się Grzegorz w swojej twórczości literackiej była chęć przekazania pewnych zasad moralnych organizujących społeczeństwo chrześcijańskie, poprzez podanie przykładów (historii) zaczerpniętych z jego doświadczenia lub z tradycji. Dla współczesnego historyka "Historie" Grzegorza są olbrzymią kopalnią wiedzy o społeczeństwie merowińskim w VI w.

Oprócz tego znany jest z kilku utworów hagiograficznych, z których nie wszystkie się zachowały. Szczególną uwagę poświęcił św. Julianowi i św. Marcinowi, którego relikwie spoczywały w Tours.

Wbrew rozpowszechnionemu poglądowi przypisującemu mu posługiwanie się zwulgaryzowaną łaciną, posługiwał się wprawdzie łaciną odbiegającą od norm klasycznych, ale nie poddającą się panującym wówczas tendencjom "barbaryzującym". Do wyrobienia mu złej reputacji pod tym względem przyczynili się późniejsi kopiści jego dzieł i ich koślawa łacina.