św. Franciszek KsaweryFranciszek Ksawery, właśc. Francisco de Jaso y Azpilicueta (ur. 7 kwietnia 1506 na zamku Xavier w Nawarrze, Hiszpania, zm. 2 na 3 grudnia 1552 na wyspie Sancian u wybrzeży Chin) — prezbiter, jezuita, misjonarz, święty katolicki zwany apostołem Indii. Był synem Juana de Jasu, doktora uniwersytetu bolońskiego, prezydenta Rady Królewskiej Nawarry. Podczas studiów w Paryżu zapoznał się z bł. Piotrem Favre, a za jego pośrednictwem poznał Ignacego Loyolę. Dnia 15 sierpnia 1534 na Montmartre w Kaplicy Męczenników złożył wraz z przyjaciółmi śluby zakonne. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1537 w Rzymie. Papież Paweł III w 1540 zatwierdził Towarzystwo Jezusowe, do którego należał Franciszek Ksawery. W 1541 św. Franciszek wyjechał do Indii w charakterze wysłannika królewskiego i legata papieskiego. W czasie 13-miesięcznej podróży ofiarnie oddawał się apostolstwu i posłudze chorym. Mimo wielu przeszkód i ciężkiej choroby dotarł do Goa, gdzie założył seminarium. Pracował również w Malacce, na wyspach Moluckich, na przylądku Komoryn. W Koczinie i Basejnie założył kolegia jezuickie. Franciszek jako pierwszy misjonarz z Europy stanął na ziemi japońskiej. W latach 1549-1551 rozpoczął ewangelizację Japonii. Udał się wówczas w bogatym stroju japońskim z darami do władcy wyspy Yamaguchi, od którego otrzymał zupełną swobodę apostołowania. Św. Franciszek z heroicznym poświęceniem dotarł również do wyspy Sancian, w pobliżu Chin. Tam po ciężkiej chorobie zmarł w nocy z 2 na 3 grudnia 1552. Jego ciało pozostało nienaruszone rozkładem przez kilka miesięcy mimo upałów i wilgoci, potem przewieziono je do kościoła jezuitów w Goa. Na życzenie generała jezuitów Klaudiusza Aquaviwy w 1614, prawe ramię Franciszka zostało sprowadzone do Rzymu. Beatyfikacji Franciszka Ksawerego dokonał papież Paweł V 26 października 1619 , natomiast kanonizacji - Grzegorz XV, 12 marca 1622. W 1927 Pius XI ogłosił świętego Franciszka głównym patronem misji katolickich. Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 3 grudnia. |