św. Euzebiusz z Vercelli, biskup

św. Euzebiusz z Vercelli, biskup

Euzebiusz z Vercelli (ur. ok. 283 na Sycylii, zm. 1 sierpnia 371 w Vercelli) – jeden ze starożytnych italskich pisarzy wczesnochrześcijańskich, teolog-apologeta, biskup, święty Kościoła katolickiego.

Euzebiusz kształcił się w Rzymie. Około 345 wybrany został pierwszym biskupem Vercelli w Piemoncie (dzisiejsze Włochy). Za obronę Atanazego na synodzie mediolańskim w 355 skazany został na wygnanie do Scytopolis w Palestynie. W czasie wygnania przebywał również w Kapadocji oraz w Tebaidzie w Egipcie. Po powrocie do Italii wraz z Hilarym z Poitiers wystąpił przeciw arianom. Dążył do usunięcia ariańskiego biskupa z siedziby biskupiej w Mediolanie.

Fragment Kodeksu Vercellensis, napisanego przez Euzebiusza, biskupa Vercelli na północy Włoch, w roku 370. Ta sekcja zawiera Ewangelię Jana, 16:23-30

Zachowały się jego trzy listy w tym: Do cesarza Konstancjusza II i Do duchowieństwa i wiernych Italii, oraz Kodeks Vercellensis. Zachował się również jego traktat o Trójcy Świętej, w którym w formie dialogu została podana nauka chrześcijańska o tej tajemnicy przeciwko arianom
Zaginął jego przekład Komentarza do Psalmów Euzebiusza z Cezarei.

Euzebiusz z Vercelli – ilustracja z Kroniki norymberskiej

Euzebiusz został pochowany w bazylice, którą sam wystawił. Jego kult szybko rozprzestrzenił się w Italii i Galii. św. Grzegorz z Tours wyraża się o nim z największą czcią. Przechowywał też w swojej kaplicy część jego relikwii.

Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 2 sierpnia.

Dla wielu cierpień, jakie poniósł dla Chrystusa, diecezja w Vercelli czci go jako męczennika. Na prośbę biskupów okręgu papież Jan XXIII ogłosił św. Euzebiusza patronem diecezji przedalpejskich w 1961.

W ikonografii święty przedstawiany jest jako biskup w szatach pontyfikalnych, czasami jako wygnaniec.

Jego atrybutem jest księga.