św. Erazm z Formii

św. Erazm z Formii

Św. Erazm znany też jako Elmo, w prawosławiu Swiaszczennomuczenik Jerazm (ur. ok. 240 r. – zm. 10 czerwca 303 r. w Formii w obecnych Włoszech) – święty katolicki i prawosławny, biskup, męczennik, jeden z Czternastu Świętych Wspomożycieli.

Na jego temat wiadomo niewiele, w znacznej mierze są to legendy (dodatkowo nie ma pewności czy nie zostało w nich pomieszanych kilka różnych osób o tym imieniu – a przede wszystkim syryjski biskup Antiochii). Prawdopodobnie św. Erazm pochodził z Antiochii. Został biskupem rodzinnego miasta. W czasie prześladowań ukrywał się w jaskini w górach Libanu. Został jednak schwytany za panowania cesarza Dioklecjana. Poddano go torturom. Według legendy został uwolniony z więzienia przez św. Michała Archanioła. Udał się statkiem do Kampanii i w miejscowości Formia zmarł na skutek odniesionych ran.

Jedna z legend mówi, że pewnego razu, gdy św. Elmo głosił kazanie, obok niego uderzył piorun. Świety jednak kontunuował kazanie nie zwracając uwagi na niebezpieczeństwo. Jego odwaga zachwyciła słuchaczy. Żeglarze podczas burz zaczęli zanosić modlitwy do Boga właśnie za wstawiennictwem świętego, obierając go sobie za patrona.

Wzywano go jako obrońcę przed zarazą, w czasie kolek i boleści brzucha (co miało związek z torturami jakie mu zadano, a polegającymi na wyrywaniu wnętrzności) oraz podczas porodu. Jest patronem marynarzy (wyładowania elektryczne obserwowane na masztach statków odczytywano jako znak jego opieki i nazywano ogniami św. Elma), żeglarzy, tokarzy, Gaety, Formii.

2 czerwca

Przedstawiany jest w biskupich szatach z księgą w ręku, również w czasie męczeństwa z korbą, na którą są nawijane jego wnętrzności, z żelaznymi pazurami.

Dzwonnica katedry św. Erazma w Gaecie

Początkowo jego relikwie były przechowywane w Formii. Po zniszczeniu miasta w 842 r. przez Saracenów zostały one przeniesione do Gaety, gdzie do dzisiaj znajduje się katedra pod jego wezwaniem.