św. Bernardyn ze Sieny, prezbiterŚwięty Bernardyn ze Sieny – (ur. 8 września 1380 w Massa Marittima, zm. 20 maja 1444 w L"Aquila) – włoski święty Kościoła katolickiego, franciszkanin, reformator zakonu. Wychowywał się jako sierota. W latach 1396-1399 studiował prawo na uniwersytecie w Sienie. W 1402 wstąpił do franciszkanów i zajmował się posługą przy chorych. W 1417 został kaznodzieją całych Włoch. Był twórcą reformy przywracającej surowe rygory szczególnie pod względem ubóstwa co spowodowało powstanie nowej gałęzi zakonnej franciszkanów – franciszkanów obserwantów, w Polsce nazywanych bernardynami. Poświęcił się głoszeniu Ewangelii, odmawiając przyjęcia godności biskupiej Sieny (1427), Ferrary (1431) i Urbino (1435). W 1435 roku został przełożonym zakonu. W 1439 w czasie soboru florenckiego był rzecznikiem zjednoczenia z Greckim Kościołem Ortodoksyjnym. W 1440 ponownie podjął się dzieła ewangelizacji prowadząc misje nad Morzem Czarnym i Półwyspie Apenińskim. Kanonizowany został 24 maja 1450, przez papieża Mikołaja V. Świętego Bernardyna przedstawia się w habicie bernardyńskim. |