św. Barnaba, Apostoł

św. Barnaba, Apostoł

Święty Barnaba, scs. Apostoł Warnawa, aram. Barnebhuah (zm. 61)– urodzony jako Józef, wg Dziejów Apostolskich zaliczany do grona apostołów w szerszym znaczeniu, święty katolicki i prawosławny.

Urodzony na Cyprze Żyd, z rodu Lewiego, kuzyn św. Marka Ewangelisty. Po nawróceniu św. Pawła, ten zaopiekował się nim i przedstawił go innym apostołom (Dz. Ap. 9:27).
Barnaba był jednym z opiekunów i nauczycieli Kościoła rozwijającego się w Antiochii, a potem misjonarzem na Cyprze i w Azji Mniejszej (Dz 13, 13-14), podróżował wraz ze św. Markiem i św. Pawłem m.in. niosąc pomoc dotkniętej głodem Judei (Dz 11,27-30). Brał udział w pierwszym soborze w Jerozolimie (Dz 15, 1-29).

Przypisywano mu autorstwo Listu do Hebrajczyków, a także apokryficznych Dziejów Barnaby, Listu Barnaby, Ewangelii Barnaby, wyrażającej wizję postaci i życia Jezusa bliską islamowi. Żadna z tych hipotez nie znalazła potwierdzenia.

Według tradycji został ukamienowany ok. 61 w Salaminie na Cyprze. Uznawany jest za pierwszego arcybiskupa Cypru.

Jego wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 11 czerwca.

Cerkiew prawosławna wspomina apostoła Barnabę dwukrotnie:

11/24 czerwca, tj. 24 czerwca wg kalendarza gregoriańskiego, 4/17 stycznia (Sobór siedemdziesięciu apostołów), tj. 17 stycznia.