św. Anastazja z Dalmacji

św. Anastazja z Dalmacji

Anastazja z Dalmacji, Święta Anastazja, scs. Wielikomuczenica Anastasija Uzoreszitielnica – wielka męczennica, święta Kościoła katolickiego i prawosławnego.

Anastazja urodziła się w Rzymie w połowie III wieku, jako córka poganina i chrześcijanki. O jej życiu wiadomo niewiele. Została wydana za mąż za bogatego poganina lecz pod pretekstem wymyślonej choroby zachowała dziewictwo. Miała męża okrutnika, który jej życie zamienił w piekło. Po jego śmierci zajęła się pomocą uwięzionym chrześcijanom.

Przewodnikiem duchowym Anastazji był św. Chryzogon, który z polecenia cesarza Dioklecjana został uwięziony i skazany na śmierć za wyznawanie wiary. Wyrok został wykonany w 303 r. w Akwilei. Św. Anastazja towarzyszyła mu do ostatnich chwil, po czym została uwięziona i wtrącona do więzienia w Sirmium w Dalmacji. Po wielu torturach, została skazana na śmierć przez spalenie w Sirmium, w 304 roku.

Imię Anastazji wymienia się w Kanonie Rzymskim.

W V wieku relikwie świętej przeniesiono do Konstantynopola i złożono w specjalnie dla niej dedykowanej świątyni. W okresie późniejszym, jej głowę oraz prawą rękę przeniesiono do Monasteru Świętej Anastazji, znajdującego się niedaleko Świętej Góry Atos (Athos).

Obecnie sarkofag świętej znajduje się w katedrze św. Anastazji w Zadarze.

W ikonografii Anastazja przedstawiana jest z palmą w ręku, z mieczem, nożycami (jako symbolem cenzury) lub naczyniem na maść, a także na stosie albo przywiązana do pala.

Jest patronką męczenników, wdów, cenzorów i tkaczy.

Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 25 grudnia, natomiast w Cerkwi prawosławnej 22 grudnia/4 stycznia, tj. 4 stycznia wg kalendarza gregoriańskiego.