Imieniny obchodzą: Arnold, Atanazja, Aureliusz, Bogdan, Bożydar, Dionizjusz, Dionizy, Ginter, Jan, Ludwik, Przedpełk, Sara, Sybilla, Wincenty
Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Arnold - imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "orzeł" lub "panujący". Jednym z patronów tego imienia w Kościele katolickim jest Arnold Janssen. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Atanazja - żeński odpowiednik imienia Atanazy. Patronką tego imienia jest św. Atanazja, żyjąca w IX wieku. |
|
Aureliusz - imię męskie pochodzące od nazwy rzymskiego rodu Aureliuszy, która z kolei pochodzi od łacińskiego aureolus – "złocisty", co mogło znaczyć także "wspaniały". Imię to posiada licznych świętych patronów. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Bogudan, Bogodan, Bohdan, Bodan |
|
Bogdan, Bogudan, Bogodan, Bohdan, Bodan – imię męskie pochodzenia słowiańskiego. Wywodzi się od wyrazów Bóg i dan (czyli dany), tak więc imię to można objaśnić jako "dany przez Boga". |
|
Bożydar, Bożdar — staropolskie imię męskie złożone z członów Boż(y)- ("Boga", ale pierwotnie "losu, doli, szczęścia") i -dar ("upominek, dar, ofiara"). Być może oznaczało "tego, kto jest darem losu". Imię to (wraz z Bogodarem) uważa się za równoważnik znaczeniowy imienia Adeodat, a zatem Bożydar obchodzi imieniny w dniach wspomnienia św. Adeodatów. |
|
Dionizjusz - oboczna forma imienia Dionizy. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Denis, Dennis, Deniss |
Dionizy – imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od imienia boga Dionizosa. W niektórych językach odpowiednikiem tego imienia jest forma Denis albo Dennis. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Gunter, Guncerz |
|
Ginter, Gunter — imię męskie pochodzenia germańskiego, składające się z członów gund — "walka, wojna, bitwa" i heri, co jako drugi człon imienia oznaczało "dowódca wojskowy". W Polsce imię to nadawane było od średniowiecza, nosił je m.in. biskup płocki Gunter, który był jednym z inicjatorów sprowadzenia do Polski zakonu krzyżackiego. Notowane w formach: Guncerz, Guncarz, Kuncerz, lat. Guncerus, Gunter, Ginter, łac. Guntherus, lat. Gunterus, Ginterus, Cuntherus; ze zdrobnieniami: Gincyl, Guncel, Guncyl, Gunt, Guntek, Guntko, Gun, Gusz, Gusza, Guszek, Guszko. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Janek, Janosik, Jasiek, Jasio, Jaś, Jaśko, Han, Hanek, Haniek, Hanisz, Hanus, Iwan, Iwasz, Jach, Janczy, Janek, Janiec, Janicek, Janik, Janisław, Jano, Janko, Jaszko, Janusz, Jasz |
Jan (gr. Ἰωάννης od hebr. rdzenia יחב – łaska) – imię męskie pochodzenia biblijnego. Po hebrajsku יוחנן (Jochanan) oznacza "Bóg (Jahwe) jest łaskaw". Imię to nosił jeden z apostołów. Zostało przejęte najpierw do greki, a potem do łaciny. Rozpowszechniło się we wszystkich krajach chrześcijańskich. W polskich dokumentach zapisywano najpierw to imię w postaci Ioannes, Iohannes (1012-18), później także Jan (1161), Jon (1302), Johan (1320), Jen (1366), Johans (1385) oraz Joan (forma kresowa, 1432). Największą popularność zyskała forma Jan, od czasów średniowiecza będąca jednym z najczęściej nadawanych imion. W 2004 r. imię Jan nosiło 689 212 osób w Polsce (1. miejsce wśród imion męskich pod względem popularności; jedynie dwa imiona żeńskie - Anna i Maria - były liczniej nadawane). |
|
Ludwik - imię z germańskiego, wersja rozwojowa frankońskiego imienia Chlodwig. Wywodzi się ze słowa oznaczającego "głośny", "sławny". |
|
Przedpełk, Przedpołk – staropolskie imię męskie, złożone z członów Przed- ("przed", ale też "naj", "przez" i wiele innych) i -pełk, -połk ("regiment wojska, pułk"). Mogło oznaczać "stawiający wyżej pułk, wojsko" lub też "ten, który dowodzi pułkiem" albo "ten, który jest lepszy od całego pułku". |
|
Sara (początkowo Saraj) - żona Abrahama, matka Izaaka. |
|
Sybilla – imię żeńskie pochodzenia greckiego; w mitologii greckiej wieszczka przepowiadająca przyszłość. |
| Wincenty (łac. vincens - zwyciężający) – imię męskie pochodzenia łacińskiego. |