Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Inne formy i zdrobnienia: Achacjusz |
|
Achacy - imię męskie najprawdopodobniej pochodzenia greckiego. W takim przypadku pochodzi ono od wyrazu achátēs - "agat". Może również pochodzić od słów achatius, lub Agathangelos oznaczających "anioł Boży", "czyniący cuda" lub "zacny, nie znający zła". Jego żeńskim odpowiednikiem są Achacja i Akacja. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Amat — imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od łacińskiej nazwy rodowej (Amatus), która z kolei dosłownie oznacza "ukochany, drogi, kochany". |
|
Dezyderia — żeński odpowiednik imienia Dezydery. Oznacza "upragniona". |
|
Inne formy i zdrobnienia: Eryczek |
|
Eryk – imię męskie pochodzenia skandynawskiego. Nadawane wielu jarlom i królom szwedzkim i duńskim. Pochodzenie tego imienia podaje się ze staro-wysoko-niemieckiego, gdzie era – honor, cześć oraz richi – bogaty. Całość zaś oznacza osobę zasobną w honor. Jego popularność sięga czasów króla szwedzkiego Eryka zmarłego w 1160. Drugie spotykane znaczenie to "Wieczny władca" od ei(r) co oznacza w staronordyjskim "wieczny" i ríkr – w staronordyjskim "władca". |
|
Heladiusz – imię męskie pochodzenia greckiego (‘Ελλαδιος - Helladios, forma zlatynizowana), od ‘Ελλαδος (Hellados) oznaczającego "grecki". Żeński odpowiednik: Heladia. |
|
Ida — żeńskie imię germańskie o dyskusyjnej etymologii, notowane w Polsce od 1265 roku w formach Ida i Hida, ze zdrobnieniami Idka, Idźka, Hidka. Stanowi formę skróconą od germańskich imion złożonych z pierwszym członem Id-, takich jak Ideburga bądź Iduberga (człon ów jest związany ze stnord. idh — "działalność", stang. idig — "pilny"), lub też z pierwszym członem Hid- < Hild- ("walka, bitwa"; zanik h w nagłosie wynikałby z wpływów romańskich). |
|
Inne formy i zdrobnienia: Michałek, Michaś, Misiek, Miś |
|
Michał (hebr. מִיכָאֵל – Mîkhā’ēl) – imię męskie pochodzenia biblijnego. Wywodzi się od imienia jednego z archaniołów. Po hebrajsku znaczy "któż [jest taki] jak Bóg". |
|
Stanisław, Stasław, Tasław – staropolskie imię męskie, złożone z członu Stani- ("stać, stać się, stanąć") oraz członu -sław ("sława"). Wywodzi się od słów oznaczających "stań się sławnym". Do końca XV wieku imię to zanotowano u około 1500 osób, a więc należało ono do najpopularniejszych w Polsce obok Więcesława i Sędziwuja. |