Imieniny obchodzą: August, Benedykt, Domicela, Domicjan, Domicjana, Flawia, Florian, Gizela, Ludomiła, Róża, Sykstus, Wincenta
Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
| August – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od przymiotnika augustus, nadanego jako przydomek Oktawianowi przez Senat i oznaczającego "dostojny, boski, majestatyczny, poświęcony, święty, czcigodny, pomyślny, wzniosły". Przymiotnik ten pochodzi od rzeczownika augur i pierwotnie odnosił się tylko do rzeczy, tłumacząc się jako "uświęcony przez (dobre) przepowiednie, znaki" lub "przedsięwzięty pod sprzyjającymi znakami". Po raz pierwszy imię August zostało poświadczone w Polsce w 1349 roku, w łac. formie Augustus. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
| Benedykt - imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa benedictus, oznaczającego "tego, o którym się dobrze mówi"; "tego, któremu się dobrze życzy". Używane od czasów Benedykta z Nursji, założyciela opactwa benedyktyńskiego na Monte Cassino. |
|
Domicela — imię żeńskie pochodzenia łacińskiego (łac. Domitilla), utworzone od nazwy rodowej Domicjuszów. Pierwotnie oznaczało "pogromczyni, poskromicielka". |
|
Domicjan — imię męskie pochodzenia łacińskiego, oznaczające "należący do Domicjusza, adoptowany przez Domicjusza, wyzwoleniec Domicjusza". Podstawę zaś nazwy rodowej Domicjusz stanowi wyraz pospolity, który oznacza "oswojenie, poskromienie"). Istnieje około dziesięciu świętych katolickich o tym imieniu, m.in. św. Domicjan, biskup Tongeren-Maastricht (VI wiek). |
|
Domicjana — imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, oznaczające "należąca do Domicjusza, adoptowana przez Domicjusza". Podstawę zaś nazwy rodowej Domicjusz stanowi wyraz pospolity, który oznacza "oswojenie, poskromienie"). Istnieje około dziesięciu świętych katolickich — patronów tego imienia, m.in. św. Domicjan, biskup Tongeren-Maastricht (VI wiek). |
|
Flawia - żeński odpowiednik imienia Flawiusz. Istnieje kilka świętych patronek tego imienia. |
|
Florian – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "kwitnący kwiat". W Polsce używane bywało w formie Tworzyjan. Od Floriana wywodzi się także czeski neologizm Květoslav. |
|
Gizela – imię żeńskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słowa gisel oznaczającego przysięga, lub zakładnik. Imię spopularyzowane przez balet Adolphe Adama Giselle z 1841. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Ludmiła, Ludzimiła, Ludźmiła |
|
Ludomiła, Ludmiła, Ludzimiła, Ludźmiła – staropolskie imię żeńskie, używane też na pozostałym obszarze słowiańskim, złożone z członów Ludo- ("ludzie, ludziom") i -miła ("miła"). Znaczenie: "miła ludziom". Męskie odpowiedniki: Ludmił, Ludomił. |
|
Róża – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, od łac. rosa, co oznacza "róża". W Polsce notowana od 1410 roku. |
|
Sykstus, Sykst – imię przejęte poprzez łacinę z greki, pochodzące od greckiego imienia Ksustos (ksustós - "wygładzony, elegancki"), w którym przez analogię do łacińskiego imienia Sextus (Sekstus – "szósty") doszło do przestawienia głosek. Imię to było nadawane w Polsce od średniowiecza, poświadczone w formie pochodnej Syksta (m.) oraz w 1265 roku w łac. formie Sixtus; możliwe staropolskie zdrobnienia: Syc, Syc(z)ek, Syc(z)ko, Sych, Sychno, Sychta, Sysz, Syszek, Syszka, Syszko. Istnieje 5 świętych katolickich o tym imieniu. |
|
Wincenta – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, jeden z żeńskich odpowiedników imienia Wincenty (łac. vincens – zwyciężający). Istnieją liczne święte katolickie o tym imieniu. |