Imieniny obchodzą: Alfons, Odo, Partenia, Parteniusz, Romeusz, Romuald, Rozalia, Ryszard, Sulisław, Teodor
Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Alfons – imię męskie pochodzenia germańskiego, powstałe ze złożenia członów al ("cały") lub adal ("szlachetny ród") oraz funs ("szybki, chętny, życzliwy"). Imię to zostało spopularyzowane w Polsce w XVIII i XIX wieku przez zakon redemptorystów, którego założycielem był św. Alfons Liguori. Popularność Alfonsa następnie spadła po przedstawieniu komedii Aleksandra Dumasa syna "Monsieur Alphonse" z 1873 r., pod wpływem której alfons w roli rzeczownika pospolitego zyskał w Polsce znaczenie sutener. Taka konotacja imienia Alfons nie ma charakteru ogólnoświatowego, i np. w Hiszpanii, w której imię to nosiło kilkunastu królów (d. prowincji hiszpańskich), również obecnie imię to jest dość często spotykane. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Odo, Odon - imię męskie pochodzenia germańskiego. W języku starowysokoniemieckim zapisywano je jako Audo, Odo, Oddo, Oto, Otto, Hotto. Wywodzi się od germańskiego słowa *audha ("dziedzictwo, majątek"). Mogło być też skróceniem dawnych imion germańskich takich jak Audobercht, Audomar, Otmar, Otfried, Otokar. Popularne było w średniowieczu, nosiło je wielu cesarzy i książąt niemieckich z dynastii Ludolfingów. W polszczyźnie pojawiło się już u zarania jej dziejów, gdyż w 1000 roku ówczesny książę Bolesław nazwał tak swego syna. W najwcześniejszych zapiskach pojawiały się formy Otto i Oto, później także Hoto i Hotto. Znajdująca się także w użyciu wersja Otton, Odon powstała pod wpływem języka łacińskiego w wyniku odmiany fleksyjnej (analogicznie do np. Hugo, Hugon). |
|
Partenia — imię żeńskie, żeński odpowiednik imienia Parteniusz, pochodzącego od gr. przymiotnika parthénios, co oznacza "panieński, dziewiczy, czysty, niewinny". |
|
Parteniusz — imię męskie pochodzenia greckiego, od gr. przymiotnika parthénios, oznaczającego "panieński, dziewiczy, czysty, niewinny". |
|
Romeusz (wł. Romeo) — późnorzymskie imię męskie, oznaczające pierwotnie pielgrzyma zmierzającego do Rzymu. |
|
Romuald – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "ten, który zdobył sławę dzięki swemu panowaniu". |
|
Rozalia – imię żeńskie o niejasnej etymologii. Być może pochodzi od łacińskich słów rosa (róża) i lilium (lilia) lub od samego słowa rosa. Możliwe jest także pochodzenie germańskie, od germańskich imion dwuczłonowych z pierwszym członem Roz- (Hros-), zob. Rozalinda, Rozamunda, Rozwita. |
|
Ryszard – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "ten, który jest potężny i bogaty". |
|
Sulisław, Solisław – staropolskie imię męskie, złożone z dwóch członów: Suli- ("obiecywać" albo "lepszy, możniejszy") i -sław ("sława"). Może oznaczać "ten, który cieszy się lepszą sławą od innych". Żeński odpowiednik: Sulisława. |
| Teodor (gr. theos + dorón – bóg + dar, tj. "dar boży, darowany przez boga") – imię męskie pochodzenia greckiego. W Polsce nadawane co najmniej od XIII w., i zapisywane m.in. w formach: Tader, Chodor (wschsł.), Teodor, Todor, C(z)ader, C(z)eder. Odpowiednikiem znaczeniowym tego imienia wśród imion staropolskich jest Bożydar, Bogdan, Bohdan. Istnieje ponadto imię greckie złożone z tych samych członów w odwrotnej kolejności: Doroteusz (którego żeńskim odpowiednikiem jest Dorota). Hebrajskim odpowiednikiem znaczeniowym jest Matatjahu czyli Maciej. Rosyjskim odpowiednikiem jest Fiodor. |