Imieniny obchodzą: Achilles, Amaranta, Antoni, Engelbert, Ernest, Florentyn, Gizbert, Ingarda, Karina, Longin, Longina, Melchior, Przemił, Rudolf, Żelibrat
Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Achilles – imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "kwiat pustyni". Wśród patronów — św. Achilles, żołnierz żyjący w IV wieku. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Amaranta — imię żeńskie, żeński odpowiednik imienia Amarant/Amarantus, pochodzące od greckiego wyrazu αμαραντος (amarantos), co oznacza "niezatarty, niewygasający". Patronem tego imienia jest św. Amarant(us) z Albi (VI wiek). |
| Antoni – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Pochodzi od Antonius (Antoninowie), znaczącego rodu w starożytnym Rzymie. |
|
Engelbert – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od nazwy jednego z plemion germańskich Angil połączonego słowem beraht oznaczającym "jasny". |
|
Ernest – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słowa oznaczajacego "powaga, zapał, walka". |
|
Florentyn — imię męskie pochodzenia łacińskiego. Istnieją liczni święci patroni tego imienia. |
|
Gizbert, Gizebert — męskie pochodzenia germańskiego, złożone z członów: Gis-, który bądź oznaczał "ostro zakończony kij; włócznia z żelaznym końcem" (por. Gerbert), bądź stanowił formę skróconą germańskiego członu imion złożonych Gīsala, Gīsla (por. Gilbert), oznaczającego "potomek, latorośl", oraz beraht - "lśniący, błyszczący". Według innych źródeł, Gīsala to "zakładnik", "gwarancja, obietnica". Patronem tego imienia jest św. Gizbert z Bebenhausen, przeor klasztoru cystersów. |
|
Ingarda — żeńskie imię germańskie, notowane w Polsce od średniowiecza w formach Ingardis i Hingardis. Według jednych badaczy pierwszy człon imienia, Ing-, pochodzi od germańskiego Ingwa, Ingu, co oznacza "członek plemienia Ingweonów", inne źródła podają, iż człon ten wywodzi się od imienia germańskiego boga, a kolejne wskazują, iż ów germański bóg był pierwotnie bogiem plemienia Ingweonów. Człon drugi imienia wiąże się z germ. gardaz — "ogrodzenie, płot", goc. garda — "pleciony płot, obora", stsas. gardo, stwniem. garto — "ogród" i należy go rozumieć jako "ogrodzoną posiadłość". |
|
Inne formy i zdrobnienia: Karyna |
|
Karina, Karyna – imię żeńskie, pochodz. prawdopodobnie z jęz. niemieckiego; forma zdrobniała od imienia Katarina (pol. Katarzyna). Inna hipoteza mówi, że wywodzi się od słowa cara, które po łacinie oznacza "kochana, droga" lub w galickim "przyjaciel". Jeszcze inna hipoteza mówi, że pochodzi od nazwy konstelacji kil, nazwanej w związku kilem statku Jazona. |
|
Longin — imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "długi". Żyło 9 świętych katolickich o tym imieniu[potrzebne źródło]. |
|
Longina — imię żeńskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "długi". Patronem tego imienia jest m.in. św. Longin z Cezarei Kapadockiej. |
|
Melchior — imię męskie pochodzenia semickiego. Pochodzi od słowa oznaczającego "Bóg jest moją światłością", "król światła". Imię przypisywane jednemu z trzech mędrców (królów, magów) z Nowego Testamentu. |
|
Przemił, Przemieł — staropolskie imię męskie, złożone z członów Prze- ("przez" i wiele innych znaczeń) i -mił, -mieł ("miły"). Być może oznaczało "najmilszy". |
|
Rudolf – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słów oznaczających "sława wilka". Imię to zapisywano w Polsce od XII wieku, m.in. w formach Rodulfus, Rudolfus, Rudolf i Rudulf. Często występowało w rodach panujących Austrii i Niemiec. Jego żeńskimi odpowiednikami są Rudolfa i Rudolfina. |
|
Żelibrat - staropolskie imię męskie. Składa się z członu Żeli- ("pragnąć") i -brat, dalszy krewny, członek wspólnoty rodowej, czyli oznacza "ten, który pragnie brata". |