Imieniny obchodzą: Adam, Celestyn, Celestyna, Diogenes, Ireneusz, Katarzyna, Marceli, Piotra, Platonida, Świętobor, Wilhelm, Zachariasz, Zefiryn, Zefiryna
Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Inne formy i zdrobnienia: Adamek, Adasiek, Adaś |
|
Adam — imię męskie pochodzenia semickiego. W języku hebrajskim אדום adom oznacza czerwony, od koloru ziemi z której Adam był ulepiony. Bardziej jednak prawdopodobne, że Adam wywodzi się od słowa adamah, które oznacza "ziemię, rolę". Słowo adam w języku hebrajskim oznacza po prostu człowieka (por. definicja "człowieka" w hebrajskiej Wikipedii). W takim ujęciu, używane jest zazwyczaj w Starym Testamencie, chociaż w początkowych rozdziałach Starego Testamentu przyjęło się traktować je jako imię własne. Także w językach ałtajskich słowo adam oznacza "człowiek". |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Celestyn - imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "niebiański" |
|
Celestyna – to żeński odpowiednik imienia Celestyn. Patronką tego imienia jest bł. Katarzyna Celestyna Faron, beatyfikowana przez papieża Jana Pawła II. |
|
Diogenes - imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się z połączenia słów Dios - "Zeus" i genes - "urodzony", oznaczającego "urodzony z Zeusa". |
|
Inne formy i zdrobnienia: Irek, Ireneuszek, Iruś |
|
Ireneusz (gr. eirenaios - "spokojny, pokojowy") – imię męskie pochodzenia greckiego. W Polsce pojawia się dopiero od XVIII wieku. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Kacha, Kachna, Kasia, Kasieńka, Kasiunia, Kaśka |
Katarzyna – imię żeńskie pochodzące od greckiego słowa katharós "czysty", "bez skazy". Do Polski imię to trafiło za pośrednictwem łaciny. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Marcel |
|
Marceli - imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od nazwy jednej z gałęzi rzymskiego rodu Klaudiuszów. Imię to bywa nadawane także w formie Marcel. |
|
Piotra - żeński odpowiednik imienia Piotr, chrześcijańskiego imienia męskiego pochodzenia grecko-łacińskiego, wywiedzionego od przydomku Szymona apostoła nadanego mu przez Jezusa Chrystusa (aram. Kefas). Imię 'Πετρος' jest czasami tłumaczone jako 'Skała', co w języku polskim oznacza z reguły wielki kamienny masyw. Polska forma Piotr z "o" zamiast "e" jest regularną zmianą spowodowaną przez tzw. przegłos polski (por. też np. kościół z łac. castel.) |
|
Platonida – imię żeńskie pochodzenia greckiego; forma dzierżawcza od imienia Platon. Znaczeniem tego imienia jest zatem "córka Platona, kobieta z rodu Platona". |
|
Świętobor – staropolskie imię męskie, złożone z członu Święto- ("silny, mocny") członu -bor ("walczyć, zmagać się"). Może oznaczać "silny, mocny w walce". |
| Wilhelm - imię męskie pochodzenia germańskiego. W starogermańskim oznacza tego, "który udziela schronienia". |
|
Inne formy i zdrobnienia: Zachary |
|
Zachariasz, Zachary - imię męskie pochodzenia biblijnego. Wywodzi się od hebrajskiego słowa זְכַרְיָה (zecharja) znaczącego "Jahwe pamięta". Forma Zachary była nadawana bardzo rzadko, ale występowała w polszczyźnie co najmniej od XVII wieku. Kościół katolicki zna 11 świętych o tym imieniu; są to w większości prorocy z czasów starotestamentowych. Jeden z nich jest autorem biblijnej Księgi Zachariasza. |
|
Zefiryn - imię męskie pochodzenia greckiego. Jest to imię teoforyczne, utworzone za pomocą sufiksu -inus od imienia greckiego boga wiatru zachodniego (Zéphyros). |
|
Zefiryna - imię żeńskie pochodzenia greckiego, żeńska forma imienia Zefiryn. Jest to imię teoforyczne, utworzone za pomocą sufiksu -inus od imienia greckiego boga wiatru zachodniego (Zéphyros). |