Imieniny obchodzą: Adelajda, Agata, Albin, Awit, Awita, Izydor, Jakub, Jakubina, Jan, Justynian, Lubodrog, Paweł, Piotr, Sabbas, Strzeżysława
Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Adelajda – imię żeńskie pochodzenia germańskiego. Składa się z elementów adal "ród, ród szlachetny" i heit "osoba, stan, rodzaj" i oznaczać mogło osobę wywodzącą się ze szlachetnego rodu. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Inne formy i zdrobnienia: Aga, Agatka, Agunia, Agusia |
|
Agata – żeńskie imię greckie, wywodzące się od słowa agathé (dobra, szlachetna, wspaniała, ciepła, o wielkim sercu), w Polsce znane od XII wieku. Agata imieniny obchodzi 9 stycznia, 5 lutego i 14 listopada. |
|
Albin – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "biały". |
|
Awit — imię męskie pochodzenia łacińskiego, pochodzące od łacińskiego przymiotnika pospolitego avitus, który oznaczał "pochodzący od przodków, wrodzony, dziedziczny". Istniało 8 świętych o tym imieniu. W Polsce Awit nadawany jest co najmniej od 1777 roku. |
|
Awita – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, pochodzące od łacińskiego słowa avitus i oznaczające "należąca do przodków". Patronem tego imienia jest m.in. św. Awit, biskup Wiednia. |
| Izydor – imię męskie pochodzenia greckiego. Oznacza "dar Izydy". Jego żeńskim odpowiednikiem jest Izydora. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Jakub, Jakób, Jakob, Jakow, Jekub, Jokob, Jokub, Jakusz, Jakuszek, Jakubek, Jakubko, Kusz, Kuszęt, Kuba, Kubek, Jaksa |
Jakub – imię męskie. Wywodzi się od hebrajskiego Jaaqob - "zesłany by karać nas za nasze grzechy" (inne tłumaczenie: "ten, którego Bóg ochrania"). Imię to było znane w Mezopotamii w brzmieniu Ja-ah-qu-ub-el i w Egipcie Ja'qob-hr. Łączy się też to imię z arabskim słowem "jakub" – nagórnik. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Jakobina |
Jakubina - imię żeńskie pochodzenia biblijnego, odpowiednik męskiego imienia Jakub, które wywodzi się od hebrajskiego Jaaqob - "niech Bóg strzeże" (inne tłumaczenie: "ten, którego Bóg ochrania"). Istnieje również etymologia, tłumacząca iż pochodzi ono od rdzenia יכב oznaczającego piętę (według tradycji patriarcha Jakub urodził się trzymając za piętę swojego brata Ezawa). Istnieje również imię Żaklina, które stanowi fonetyczny zapis francuskiego odpowiednika Jakubiny (Jacqueline). |
|
Inne formy i zdrobnienia: Janek, Janosik, Jasiek, Jasio, Jaś, Jaśko, Han, Hanek, Haniek, Hanisz, Hanus, Iwan, Iwasz, Jach, Janczy, Janek, Janiec, Janicek, Janik, Janisław, Jano, Janko, Jaszko, Janusz, Jasz |
Jan (gr. Ἰωάννης od hebr. rdzenia יחב – łaska) – imię męskie pochodzenia biblijnego. Po hebrajsku יוחנן (Jochanan) oznacza "Bóg (Jahwe) jest łaskaw". Imię to nosił jeden z apostołów. Zostało przejęte najpierw do greki, a potem do łaciny. Rozpowszechniło się we wszystkich krajach chrześcijańskich. W polskich dokumentach zapisywano najpierw to imię w postaci Ioannes, Iohannes (1012-18), później także Jan (1161), Jon (1302), Johan (1320), Jen (1366), Johans (1385) oraz Joan (forma kresowa, 1432). Największą popularność zyskała forma Jan, od czasów średniowiecza będąca jednym z najczęściej nadawanych imion. W 2004 r. imię Jan nosiło 689 212 osób w Polsce (1. miejsce wśród imion męskich pod względem popularności; jedynie dwa imiona żeńskie - Anna i Maria - były liczniej nadawane). |
|
Justynian – forma pochodna imienia Justyn. |
|
Lubodrog — staropolskie imię męskie, zrekonstruowane na podstawie nazwy łąki Lubodroża w pow. kościańskim, złożone z członów Lubo- ("miły, luby, kochany") i -drog ("drogi"). |
|
Inne formy i zdrobnienia: Pawełek, Pawcio, Pawlik, Pawliś, Pawlusz, Pawlusza |
Paweł — imię męskie pochodzenia łacińskiego, należące do niedużej grupy najstarszych imion rzymskich (imion właściwych, praenomen, por. Marek, Tyberiusz, Tytus). Paullus oznacza "mały", "drobny". Już w epoce klasycznej zaczął on także występować w funkcji przydomka (cognomen). Jest siódmym najpopularniejszym męskim imieniem w Polsce - nosi je 497940 osób (marzec 2009). Żeński odpowiednik to Paula. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Sabas, Saba, Sawa |
|
Sabbas, Sabas, Saba — imię męskie pochodzenia aramejskiego, od saba – "starzec, dziad, dziadek". Jego patronem jest święty Sabbas (Sawa), najważniejszy święty w serbskiej cerkwi, a także inni święci, także katoliccy, w liczbie co najmniej piętnastu. Sawa jest nowogrecką formą imienia, występującą na obszarze chrześcijaństwa prawosławnego, od której być może pochodzą m.in. takie nazwiska, jak Sawa, Sawka, Sawczyn, Sawicki. |
|
Strzeżysława, Strzesława — staropolskie imię żeńskie, złożone z członu Strzeży- ("strzec") oraz członu -sława ("sława"). Oznacza "tę, która strzeże sławy". |