Imieniny obchodzą: Abraham, Andrzej, Częstogoj, Gilbert, Izyda, Izydor, Jan, Jędrzej, Joanna, Józef, Mariusz, Weronika, Witosława, Żanna
Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
| Abraham - imię męskie, wywodzące się najprawdopodobniej z języka akadyjskiego i oznaczające "kochaj ojca" lub "mój ojciec będzie wywyższony". W biblijnej Księdze Rodzaju do 17 rozdziału biblijny patriarcha Abraham nazywany jest w skróconej formie Abramem (hebr. אברם wywyższony ojciec). Następnie imię zostaje zmienione na powszechnie znane - Abraham. Ponad 100 razy autorzy natchnieni wymieniają w Biblii imię patriarchy, z czego więcej niż 70 razy w samym Nowym Testamencie. W Koranie mówi się o Abrahamie aż 188 razy. Imię to nosiło wielu świętych katolickich i prawosławnych. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Inne formy i zdrobnienia: Andruszko, Andrzejek, Jędrek, Jędruś, Jędrzejek, Ondrzejek, Ondraszek, Ondrysz, Jędrzej |
Andrzej – imię męskie pochodzenia greckiego. Pochodzi od greckiego imienia będącego zdrobnieniem od imion złożonych zawierających wyraz aner – "człowiek, mężczyzna" (inne źródło tłumaczy je też jako: "dzielny, mężny"). Nosił je jeden z apostołów. Imię występuje także w Biblii. |
|
Częstogoj — staropolskie imię męskie. Składa się z członu Często- ("często") i -goj (gojiti — "leczyć, uzdrawiać", por. goić). Mogło oznaczać "tego, który uzdrawia". Por. Częstobor, Częstobrona, Częstomir, Częstowoj, Częstowojna, sch. Gojmir, czes. Hoj(i)slav. |
|
Gilbert – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słów gisel – przysięga i beracht – jasny. Imię zostało wprowadzone do języka angielskiego przez Normanów, a potem spopularyzowane dzięki XII-wiecznemu św. Gilbertowi. Gilbert imieniny obchodzi 4 lutego, 13 lutego i 16 lutego. |
|
Izyda - imię żeńskie pochodzenia egipskiego. W Europie rozpowszechniło się od imienia egipskiej bogini Izydy. |
| Izydor – imię męskie pochodzenia greckiego. Oznacza "dar Izydy". Jego żeńskim odpowiednikiem jest Izydora. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Janek, Janosik, Jasiek, Jasio, Jaś, Jaśko, Han, Hanek, Haniek, Hanisz, Hanus, Iwan, Iwasz, Jach, Janczy, Janek, Janiec, Janicek, Janik, Janisław, Jano, Janko, Jaszko, Janusz, Jasz |
Jan (gr. Ἰωάννης od hebr. rdzenia יחב – łaska) – imię męskie pochodzenia biblijnego. Po hebrajsku יוחנן (Jochanan) oznacza "Bóg (Jahwe) jest łaskaw". Imię to nosił jeden z apostołów. Zostało przejęte najpierw do greki, a potem do łaciny. Rozpowszechniło się we wszystkich krajach chrześcijańskich. W polskich dokumentach zapisywano najpierw to imię w postaci Ioannes, Iohannes (1012-18), później także Jan (1161), Jon (1302), Johan (1320), Jen (1366), Johans (1385) oraz Joan (forma kresowa, 1432). Największą popularność zyskała forma Jan, od czasów średniowiecza będąca jednym z najczęściej nadawanych imion. W 2004 r. imię Jan nosiło 689 212 osób w Polsce (1. miejsce wśród imion męskich pod względem popularności; jedynie dwa imiona żeńskie - Anna i Maria - były liczniej nadawane). |
|
Jędrzej — imię męskie pochodzenia greckiego, wariant imienia Andrzej, którego pierwsze poświadczenie pochodzi z 1390 roku. Świadomość pochodzenia Jędrzeja od Andrzeja utrzymała się i Jędrek, zwłaszcza w niektórych regionach, funkcjonuje jako spieszczenie imienia Andrzej. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Asia, Aśka, Jasia, Joasia, Joaśka |
Joanna – imię żeńskie, odpowiednik imienia Jan pochodzącego z języka hebrajskiego: Jo-hanan - "Jahwe jest łaskawy". |
| Józef (hebr. יוסף – Josef) – imię męskie pochodzenia biblijnego. Wywodzi się od patriarchy Józefa, syna Jakuba i Racheli; oznacza ono "niech przyda (Bóg)". |
|
Inne formy i zdrobnienia: Mariuszek, Marius |
|
Mariusz – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od nazwy rzymskiego rodu Mariuszów lub imienia boga wojny Marsa. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Wera, Werka, Weronisia, Weronka, Ika, Isia |
|
Weronika - imię żeńskie, ludowy wariant Bereniki. Nawiązuje do legendy o św. Weronice, która otarła chustą twarz Chrystusowi. Powstały w ten sposób na chuście wizerunek określany był jako prawdziwy wizerunek Chrystusa - łac. Veraikon. Etymologia imienia wywodzona jest też z greki od słów phero - nieść i nike - zwycięstwo. |
|
Witosława - staropolskie imię żeńskie, złożone z członów Wit(o)- ("pan, władca"), i -sława ("sława"). Mogło ono mieć charakter życzący i oznaczać "tę, która będzie sławną panią". Formą skróconą tego imienia była Wisława, a męskimi odpowiednikami - odpowiednio Witosław i Wisław. |
|
Żanna — imię żeńskie, powstałe najprawdopodobniej pod wpływem rosyjskim, przez fonetyczne zapisanie francuskiej wersji imienia Joanna, czyli Jeanne. |