Imieniny obchodzą: Aggeusz, Alfred, Aurelian, Berta, Elżbieta, Innocenty, Izabela, Józef, Julian, Malwina, Odo, Odon, Teodor, Wielisław
Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Aggeusz — imię męskie, po hebrajsku Chaggáj (świąteczny lub urodzony w święto). Nosił je jeden z proroków mniejszych w Biblii. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Alfred – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słów oznaczających "mądry jak Elf". |
|
Aurelian - imię męskie pochodzenia łacińskiego. Oznacza "należący do Aureliusza, do rodu Aureliuszy", a wywodzi się pośrednio od słowa oznaczającego "złoty". |
|
Berta — imię żeńskie pochodzenia germańskiego, wywodzące się od przymiotnika beraht — "lśniący, błyszczący"; pierwotnie zdrobnienie od imion z takim pierwszym lub drugim członem, np. Bertylda, Amalberta, Bertrada, Adalberta. W Polsce zapisywane co najmniej od XIII wieku, w formach Berta (poświadczona w 1252 roku), Berchta, Breta i ze zdrobnieniem Bretka. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Ela, Eliza, Elka, Elunia, Elza, Elżbietka, Elunia, Beta, Betka, Bieta, Bietka, Betina, Halszka, Ilza, Liza |
Elżbieta – imię żeńskie pochodzenia biblijnego. Wywodzi się od hebrajskiego słowa אלשבת eliszebeth oznaczającego "Bóg mą przysięgą". |
|
Innocenty — imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "niewinny, prawy". |
|
Inne formy i zdrobnienia: Bela, Belka, Belunia, Ilza, Iza, Izabelka, Izia, Izunia |
|
Izabela - hiszpańska wersja imienia Isabel - (Jezabel) pochodzi od hebrajskiego אלשבת eliszebeth od którego pochodzi także Elżbieta. W Polsce imię to pojawiło się razem z wpływami francuskimi. Stało się tak modne, że Elżbiety nazywano Izabelami, np. Izabela Czartoryska w rzeczywistości nosiła imię Elżbieta. Bywa zapisywane również jako Izabella. Zdrobnienia tego imienia to Iza (z rzadka nadawane także w tej formie) i Bella. |
| Józef (hebr. יוסף – Josef) – imię męskie pochodzenia biblijnego. Wywodzi się od patriarchy Józefa, syna Jakuba i Racheli; oznacza ono "niech przyda (Bóg)". |
| Julian jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego. Powstało w wyniku spolonizowania łacińskiego imienia Julianus. W Polsce występuje od XIII wieku. |
|
Malwina imieniny obchodzi 4 lipca. |
|
Odo, Odon - imię męskie pochodzenia germańskiego. W języku starowysokoniemieckim zapisywano je jako Audo, Odo, Oddo, Oto, Otto, Hotto. Wywodzi się od germańskiego słowa *audha ("dziedzictwo, majątek"). Mogło być też skróceniem dawnych imion germańskich takich jak Audobercht, Audomar, Otmar, Otfried, Otokar. Popularne było w średniowieczu, nosiło je wielu cesarzy i książąt niemieckich z dynastii Ludolfingów. W polszczyźnie pojawiło się już u zarania jej dziejów, gdyż w 1000 roku ówczesny książę Bolesław nazwał tak swego syna. W najwcześniejszych zapiskach pojawiały się formy Otto i Oto, później także Hoto i Hotto. Znajdująca się także w użyciu wersja Otton, Odon powstała pod wpływem języka łacińskiego w wyniku odmiany fleksyjnej (analogicznie do np. Hugo, Hugon). |
|
Odon - imię męskie pochodzenia germańskiego. W języku starowysokoniemieckim zapisywano je jako Audo, Odo, Oddo, Oto, Otto, Hotto. Wywodzi się od germańskiego słowa *audha ("dziedzictwo, majątek"). Mogło być też skróceniem dawnych imion germańskich takich jak Audobercht, Audomar, Otmar, Otfried, Otokar. Popularne było w średniowieczu, nosiło je wielu cesarzy i książąt niemieckich z dynastii Ludolfingów. W polszczyźnie pojawiło się już u zarania jej dziejów, gdyż w 1000 roku ówczesny książę Bolesław nazwał tak swego syna. W najwcześniejszych zapiskach pojawiały się formy Otto i Oto, później także Hoto i Hotto. Znajdująca się także w użyciu wersja Otton, Odon powstała pod wpływem języka łacińskiego w wyniku odmiany fleksyjnej (analogicznie do np. Hugo, Hugon). |
| Teodor (gr. theos + dorón – bóg + dar, tj. "dar boży, darowany przez boga") – imię męskie pochodzenia greckiego. W Polsce nadawane co najmniej od XIII w., i zapisywane m.in. w formach: Tader, Chodor (wschsł.), Teodor, Todor, C(z)ader, C(z)eder. Odpowiednikiem znaczeniowym tego imienia wśród imion staropolskich jest Bożydar, Bogdan, Bohdan. Istnieje ponadto imię greckie złożone z tych samych członów w odwrotnej kolejności: Doroteusz (którego żeńskim odpowiednikiem jest Dorota). Hebrajskim odpowiednikiem znaczeniowym jest Matatjahu czyli Maciej. Rosyjskim odpowiednikiem jest Fiodor. |
|
Wielisław, Wielesław, Wielsław – staropolskie imię męskie. Składa się z członów: Wiele- ("chcieć, kazać, radzić") i -sław ("sława"). Mogło oznaczać "tego, kto pragnie sławy". Skróconą formą tego imienia jest Wiesław. |