Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Atalia — żeńskie imię hebrajskie, hebr. עֲתַלְיָה, oznaczające "Bóg jest wielki, wysoki". Biblijna Atalia była królewną izraelską, królową Judy. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Inne formy i zdrobnienia: Franek, Franuś |
Franciszek - imię męskie wywodzące się z języka germańskiego oznaczającego człowieka wolno urodzonego. Stało się popularne dzięki św. Franciszkowi z Asyżu, on też jako pierwszy nosił to imię. |
|
Hilary (łac. laris, z gr. larós – wesoły, pogodny, radosny) – imię męskie pochodzenia łacińsko-greckiego. |
|
Kasjan – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od nazwiska rodu rzymskiego Cassianus. Imię to nosiło szereg świętych. |
|
Kryspin — imię męskie pochodzenia łacińskiego, pierwotnie stanowiące zdrobnienie od łac. imienia męskiego Crispus, które powstało z przymiotnika oznaczającego "kędzierzawy". Kryspin po raz pierwszy został poświadczony w Polsce w 1226 roku, w formach Krzyszpin i Kryspin. Możliwe staropolskie zdrobnienia to: Krzysz, Krzysza, Krzyszcz, Krzyszczek, Krzyszczko, Krzyszczk, Krzyszek, Krzyszka, Krzyszko, Krzyszna, Krzych, Krzychna. |
|
Ksawery – imię męskie. Pochodzi od nazwy miejscowości, z której pochodził św. Franciszek Ksawery (Javier). Początkowo używane tylko w złożeniu z Franciszkiem (analogicznie do Kantego). Oboczna, bardziej archaiczna pisownia – Xawery. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Łucjusz |
|
Lucjusz, Łucjusz — imię męskie pochodzenia łacińskiego, należące do nielicznej grupy najstarszych imion rzymskich (imion właściwych, praenomen, por. Marek, Tyberiusz, Aulus, Maniusz, Gajusz, Kwintus, Publiusz, Tytus), oznaczające "dziecko urodzone o brzasku" (prima luce natus). |
|
Inne formy i zdrobnienia: Uniemir, Huniemir |
|
Uniemir, Unimir, Huniemir – staropolskie imię męskie. Składa się z członu Unie- ("lepszy") -mir ("pokój, spokój, dobro"). Może zatem oznaczać "ten, który zapewnia jeszcze lepszy ład i pokój". |