Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Inne formy i zdrobnienia:
|
|
Cyrus - imię męskie pochodzenia perskiego. Wywodzi się od słowa znaczącego "pasterz". Kościół katolicki notuje dwóch świętych o tym imieniu. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Inne formy i zdrobnienia:
|
|
Euzebiusz – imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "bogobojny", "święty". |
|
Inne formy i zdrobnienia:
|
|
Heloiza (ur. pomiędzy 1095 a 1101, zm. 1162) – zakonnica, benedyktynka, znana przede wszystkim jako ukochana Piotra Abelarda, która to para została utrwalona w jednym z najwcześniejszych opisów miłości romantycznej. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Janek, Janosik, Jasiek, Jasio, Jaś, Jaśko, Han, Hanek, Haniek, Hanisz, Hanus, Iwan, Iwasz, Jach, Janczy, Janek, Janiec, Janicek, Janik, Janisław, Jano, Janko, Jaszko, Janusz, Jasz
|
Jan (gr. Ἰωάννης od hebr. rdzenia יחב – łaska) – imię męskie pochodzenia biblijnego. Po hebrajsku יוחנן (Jochanan) oznacza "Bóg (Jahwe) jest łaskaw". Imię to nosił jeden z apostołów. Zostało przejęte najpierw do greki, a potem do łaciny. Rozpowszechniło się we wszystkich krajach chrześcijańskich. W polskich dokumentach zapisywano najpierw to imię w postaci Ioannes, Iohannes (1012-18), później także Jan (1161), Jon (1302), Johan (1320), Jen (1366), Johans (1385) oraz Joan (forma kresowa, 1432). Największą popularność zyskała forma Jan, od czasów średniowiecza będąca jednym z najczęściej nadawanych imion. W 2004 r. imię Jan nosiło 689 212 osób w Polsce (1. miejsce wśród imion męskich pod względem popularności; jedynie dwa imiona żeńskie - Anna i Maria - były liczniej nadawane). |
|
Inne formy i zdrobnienia:
|
|
Ksawery – imię męskie. Pochodzi od nazwy miejscowości, z której pochodził św. Franciszek Ksawery (Javier). Początkowo używane tylko w złożeniu z Franciszkiem (analogicznie do Kantego). Oboczna, bardziej archaiczna pisownia – Xawery. |
|
Inne formy i zdrobnienia:
|
|
Ludwik - imię z germańskiego, wersja rozwojowa frankońskiego imienia Chlodwig. Wywodzi się ze słowa oznaczającego "głośny", "sławny". |
|
Inne formy i zdrobnienia:
|
|
Ludwika — żeński odpowiednik imienia Ludwik. Zobacz też: Luiza. |
|
Inne formy i zdrobnienia:
|
|
Marcela - żeński odpowiednik imienia Marceli. Istnieją dwie święte katolickie o tym imieniu. |
|
Inne formy i zdrobnienia:
|
|
Marcelin - imię męskie pochodzenia łacińskiego, utworzone od imienia Marceli za pomocą sufiksu oznaczającego przynależność lub pochodzenie. Istniało wielu świętych o tym imieniu. Żeński odpowiednik - Marcelina. Kościół katolicki notuje licznych świętych o tym imieniu. |
|
Inne formy i zdrobnienia:
|
|
Marcelina – żeński odpowiednik imienia Marcelin. Pochodzenie i znaczenie: z łaciny: Marcellus, liczba mnoga Marcelli – plebejski, później patrycjuszowski ród rzymski, jedna z gałęzi rodu Klaudiuszów. Zdrobnienia imienia Marcelina to: Marcysia, Marcelka, Marcelinka, Celinka, Cysia, Marcela. |
|
Inne formy i zdrobnienia:
|
|
Spycigniew – staropolskie imię męskie, złożone z członu Spyci- ("nadaremnie"), oraz członu -gniew ("gniew"). Może oznaczać "ten, którego gniew jest daremny". |
|
Inne formy i zdrobnienia:
|
|
Wirgiliusz — imię męskie pochodzenia łacińskiego, oznacza "gałązkę latorośli". Imię pochodzi od rzymskiego rodu Wirgiliuszów, Wergiliuszów. Istnieje dwóch świętych o tym imieniu. |
Link do tej strony: