Imieniny obchodzą: Amadea, Amadeusz, Amelia, Aniela, Częstobor, Dobromir, Jan, Kwiryn, Kwiryna, Leon, Leona, Leonard, Lutobor, Mamertyn, Mamertyna
Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Amadea — żeńskie imię łacińskie, odpowiednik imienia Amadeusz, powstałego w kręgach zakonnych w średniowieczu. Oznacza "kochającą Boga". Podobne znaczenie ma Teofila. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Inne formy i zdrobnienia: Amedeusz |
|
Amadeusz lub Amedeusz - imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słów amare i Deus oznaczających "miłość" i "Bóg" i oznaczało "Bożą miłość". |
|
Amelia, Amalia jest to imię żeńskie pochodzenia germańskiego, powstałe jako skrócenie imion dwuczłonowych z pierwszym członem Amal-, takich jak między innymi Amalgunda lub Amalberga. |
|
Aniela - imię żeńskie , które jest spolszczoną formą łacińskiego imienia Angela, pochodzącego od greckiego słowa ángelos "posłaniec". Imię trafiło do Polski z Włoch prawdopodobnie w XVIII wieku. W świecie chrześcijańskim upowszechniło się jako nawiązanie do aniołów i Anioła Stróża. Jest żeńskim odpowiednikiem imienia Anioł (Angel). |
|
Częstobor, Częsbor – staropolskie imię męskie. Składa się z członu Częs(to)- ("często") i -bor ("walka"). Mogło oznaczać "tego, który często walczy". |
|
Dobromir, Dobromier — staropolskie imię męskie, złożone z członów Dobro- ("dobry") i -mir ("pokój, spokój, dobro"). Mogło ono oznaczać "obyś był dobry jako twórca/obrońca pokoju". Imię to jest notowane od 1265 roku, występuje także w języku czeskim, serbskim, chorwackim i bułgarskim. Staropolskie zdrobnienia: Dobry, Dobrak, Dobran, Dobrota (masc.), Dobrzej, Dobrzyna (masc.), Dobra (masc.), Dobral, Dobrasz, Dobrek, Dobrko, Dobroch, Dobroj, Dobrona (masc.), Dobronia (masc.), Dobronisz, Dobroń, Dobrost, Dobrosta (masc.), Dobrosz, Dobrosza (masc.), Dobroszek, Dobroszka (masc.), Dobrotczan, Dobrotka (masc.), Dobruj, Dobrul, Dobrusz, Dobruszka (masc.), Dobrył(ek), Dobryłko, Dobrzesz, Dobrzęta, Dobrzych, Dobrzynica, Dobrzysz, Dobrzyszek, Dobrzyszko, Doch, Dochel, Dosz, Doszek, Doszko. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Janek, Janosik, Jasiek, Jasio, Jaś, Jaśko, Han, Hanek, Haniek, Hanisz, Hanus, Iwan, Iwasz, Jach, Janczy, Janek, Janiec, Janicek, Janik, Janisław, Jano, Janko, Jaszko, Janusz, Jasz |
Jan (gr. Ἰωάννης od hebr. rdzenia יחב – łaska) – imię męskie pochodzenia biblijnego. Po hebrajsku יוחנן (Jochanan) oznacza "Bóg (Jahwe) jest łaskaw". Imię to nosił jeden z apostołów. Zostało przejęte najpierw do greki, a potem do łaciny. Rozpowszechniło się we wszystkich krajach chrześcijańskich. W polskich dokumentach zapisywano najpierw to imię w postaci Ioannes, Iohannes (1012-18), później także Jan (1161), Jon (1302), Johan (1320), Jen (1366), Johans (1385) oraz Joan (forma kresowa, 1432). Największą popularność zyskała forma Jan, od czasów średniowiecza będąca jednym z najczęściej nadawanych imion. W 2004 r. imię Jan nosiło 689 212 osób w Polsce (1. miejsce wśród imion męskich pod względem popularności; jedynie dwa imiona żeńskie - Anna i Maria - były liczniej nadawane). |
|
Kwiryn - polska forma łacińskiego imienia Quirinus pochodzącego od imienia boga Kwiryna. Wśród patronów tego imienia - św. Kwiryn (III wiek). |
|
Kwiryna - żeński odpowiednik imienia Kwiryn. |
| Leon — imię męskie pochodzenia grecko-łacińskiego. Imię to w starożytnej Grecji funkcjonowało jako zdrobnienie imion dwuczłonowych, zaczynających się lub kończących (jak Pantaleon) członem λεων (leon), który pochodzi albo od słowa oznaczającego po grecku "lud", albo "lew". Już od czasów starożytnych jednak powszechnie uważano to imię za oznaczające "lew". Imię to pojawiło się także u Rzymian, bądź jako zapożyczenie z Grecji, bądź niezależnie. |
| Leona — imię żeńskie; żeński odpowiednik imienia Leon, które w starożytnej Grecji funkcjonowało jako zdrobnienie imion dwuczłonowych, zaczynających się lub kończących (jak Pantaleon) członem λεων (leon), pochodzącym albo od słowa oznaczającego po grecku "lud", albo "lew". Już od czasów starożytnych jednak powszechnie uważano to imię za oznaczające "lew". Imię to pojawiło się także u Rzymian, bądź jako zapożyczenie z Grecji, bądź niezależnie. |
| Leonard - imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "silny jak lew". W Polsce imię to poświadczone jest od 1193 roku, m.in. jako Lenart, Lenard, Leonhardus, Lenert, Lenhart i Lenhard. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Litobor |
|
Lutobor, Litobor — staropolskie imię męskie, złożone z członów Luto- ("srogi, okrutny, dziki", por. luty) i -bor ("walczyć, zmagać się"). Znaczenie imienia: "srogi w walce". |
|
Mamertyn — imię męskie pochodzenia łacińskiego. Zostało ono utworzone przy pomocy przyrostka -inus, oznaczającego przynależność lub pochodzenie, od oskijskiego lub sabińskiego wariantu imienia boga Marsa — Mamers lub od imienia Mamert, o tym samym pochodzeniu. Imię to oznacza zatem "pochodzący od Mamerta (lub Marsa), syn Mamerta, poświęcony Mamertowi". |
|
Mamertyna — imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, żeński odpowiednik imienia Mamertyn, które zostało utworzone przy pomocy przyrostka -inus, oznaczającego przynależność lub pochodzenie, od oskijskiego lub sabińskiego wariantu imienia boga Marsa — Mamers lub od imienia Mamert (o tym samym pochodzeniu). Imię to oznacza zatem "pochodząca od Mamerta (lub Marsa), poświęcona Mamertowi". |