Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Inne formy i zdrobnienia: Ala, Alka, Ola, Oleńka, Olesia, Olka |
|
Aleksandra (gr. Αλεξάνδρα) – żeński odpowiednik greckiego imienia Aleksander (aleksandros - obrońca ludzi). Imię Aleksandra w Polsce weszło w użycie ok. XIV wieku, a spopularyzował je m.in. Henryk Sienkiewicz, nadając to imię bohaterce "Potopu". |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Inne formy i zdrobnienia: Denis, Dennis, Deniss |
Dionizy – imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od imienia boga Dionizosa. W niektórych językach odpowiednikiem tego imienia jest forma Denis albo Dennis. |
|
Leodegar - imię męskie pochodzące od św. Leodegara. |
|
Nasiębor — staropolskie imię męskie, złożone z trzech członów: Na- ("super" lub "na" przede wszystkim w stosunkach czasowych i przestrzennych; na w jednym ze znaczeń mogło też oznaczać "kogoś, ze względu na kogo się dzieje jakaś akcja"), się ("siebie", "sobie") i -bor ("walczyć, zmagać się"). Imię to mogło więc oznaczać "tego, kto bierze walkę na siebie". Po raz pierwszy poświadczone w 1365 roku. |
|
Sandra – żeńskie imię powstałe jako usamodzielnione zdrobnienie imienia Aleksandra; może stanowić również zdrobnienie od Kasandry. W Polsce Sandra zaczęła być sporadycznie nadawana prawdopodobnie w latach 20. XX w., a większą popularność zdobyła w latach osiemdziesiątych. |
|
Sławobor – staropolskie imię męskie, złożone z członów Sławo- ("sława") i -bor ("walczyć, zmagać się"). Może oznaczać "ten, kto sławi walkę". |
|
Stanimir – staropolskie imię męskie, złożone z członu Stani- ("stać, stać się, stanąć") oraz członu -mir ("pokój, spokój, dobro"). Mogło oznaczać "niech się stanie pokój" albo "ten, który ustanawia pokój". |
|
Teofil — imię pochodzenia greckiego. Oznacza "miły Bogu". Istnieją liczni święci o tym imieniu. Autor Dziejów Apostolskich (święty Łukasz) tak zwraca się do swojego czytelnika (Dz:1,1) |