Imieniny obchodzą: Anastazy, Anatol, Anatolia, Atanazy, Borys, Walenty, Walter, Witomir, Zoe, Zygmunt, Zygmunta
Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Anastazy – imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "wskrzeszenie", "zmartwychwstanie". Jego żeńskim odpowiednikiem jest Anastazja. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Inne formy i zdrobnienia: Anatoliusz |
|
Anatol, Anatoliusz (gr. anatolikós – pochodzący ze Wschodu; analogiczne pochodzenia ma nazwa Anatolii, krainy w Azji Mniejszej). |
|
Inne formy i zdrobnienia: Anatola |
|
Anatolia, Anatola — imię żeńskie, oznaczające "pochodząca ze wschodu, wschodnia". |
|
Atanazy — imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "nieśmiertelny" (gr. athanasios). |
|
Inne formy i zdrobnienia: Borzysław |
|
Borys – imię męskie pochodzenia protobułgarskiego. W języku protobułgarskim imię to oznaczało, według jednych opracowań, 'wilk', 'pantera', według innych 'mały', 'niski', lub 'waleczny'. Pierwszą znaną postacią historyczną, która nosiła to imię jest władca Bułgarów Borys I Michał, który w 864 r. wraz z całym swym krajem przyjął chrzest i który wkrótce po swej śmierci w 907 roku został ogłoszony bułgarskim świętym prawosławnym. W Rosji być może imię to utożsamiło się ze zdrobnieniem imienia Borisław (pl. Borzysław). |
|
Walenty, Walentyn – imię męskie pochodzenia łacińskiego, które wywodzi się od przydomka Valentinus, utworzonego z kolei od łac. valens – "mocny, silny, zdrowy". Imię to było notowane w Polsce od XIII w. w formie Valentinus, natomiast w formie Walenty i Walentyn – od XV w. (zapis formy Walentyn jest o niemal 30 lat późniejszy, niż formy Walenty). Imię to było popularne zwłaszcza w XVI w. Święty Walenty jest patronem Limanowej. |
|
Walter – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słów waltan i heri oznaczająch "panować" i "lud". |
|
Witomir - imię męskie pochodzenia słowiańskiego. Znaczenie imienia: "władca pokoju". |
|
Zoe, Zoja — imię żeńskie pochodzenia greckiego, oznaczające "życie" (z gr. Ζωη [zóé]). W postaci Zoja imię to występuje przede wszystkim w krajach Europy wschodniej. W Kościele katolickim istnieją dwie święte patronki tego imienia. |
|
Zygmunt – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słów: sigu oznaczającego "zwycięstwo" i munt – "opieka". Można je zatem tłumaczyć jako "ten, którego opieka zapewnia zwycięstwo". W Polsce występuje także jako nazwisko. Zygmunt imieniny obchodzi: 1 stycznia, 2 maja, 12 czerwca i 17 września. |
|
Zygmunta - imię żeńskie pochodzenia germańskiego, żeński odpowiednik imienia Zygmunt. Wywodzi się od słów: sigu oznaczającego "zwycięstwo" i munt - "opieka". |