Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Ermentruda, Irmentruda — imię żeńskie pochodzenia germańskiego, składające się z członów Ermen–, od germ. ermana ("wielki, wszechogarniający" — imię półboga germańskiego), oraz trut, od germ. thrūdi ("moc, siła") pomieszanego z drūda, stwniem. trūt, drūt ("ukochany, miły"). Pierwszy człon, ermana, występował w różnych imionach także w innych odmiankach, np. Ermina i Irmina (ta ostatnia wykształcona z poprzedniej, z podwyższoną artykulacją pierwszej samogłoski pod wpływem –i– w następnej sylabie). |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Inne formy i zdrobnienia: Asia, Aśka, Jasia, Joasia, Joaśka |
Joanna – imię żeńskie, odpowiednik imienia Jan pochodzącego z języka hebrajskiego: Jo-hanan - "Jahwe jest łaskawy". |
|
Korneliusz - imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się z nazwiska rzymskiego rodu Cornelii. Jego obocznymi wariantami są Kornel i Korneli. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Marcinek, Marcisz |
Marcin – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słów "należący do Marsa". W średniowieczu zanotowano także, nadawane również i dziś, urobione od Marcina przy użyciu typowej dla imion słowiańskich cząstki -sław imię Marcisław. Żeńskim odpowiednikiem tego imienia jest imię Marcina (Martyna). |
|
Inne formy i zdrobnienia: Mania, Maniusia, Maniuta, Mańcia, Mańka, Mara, Marusia, Maruszka, Marutka, Maryjka, Marylka, Marynia, Marysia, Marysieńka, Maryś, Maryśka |
Maria - imię żeńskie pochodzenia hebrajskiego מרים Miriam, które oznacza "być pięknym lub wspaniałym". To imię otrzymują także mężczyźni, np. José Maria Escriva de Balaguer, Maksymilian Maria Kolbe, Jan Maria Rokita, Jean-Marie Le Pen, Stanisław Maria Ratajczak. Imię Maria dodają do swoich imion kapłani kościoła mariawickiego. Obecnie jest to drugie co do popularności (po Annie) imię w Polsce, noszone przez ponad 750 tys. osób. |
|
Miłosława – staropolskie imię żeńskie, złożone z członów Miło- ("miły", "miłujący") i -sława ("sława"). Znaczenie imienia: "miła sławie". |
|
Inne formy i zdrobnienia: Mireczek, Mirek, Mirko, Miruś |
|
Mirosław – staropolskie imię męskie, złożone z członów Miro- ("pokój, spokój, dobro") oraz -sław ("sława"). Mogło oznaczać "ten, który sławi pokój" albo "ten, który zdobywa sławę poprzez zaprowadzenie porządku, pokoju". |
|
Teodoryk — imię męskie pochodzenia germańskiego, zapisywane w Polsce od średniowiecza. Poza zbliżonym brzmieniem, nie ma ono wiele wspólnego z imieniem Teodor. |