Imieniny obchodzą: Dadzbog, Dadzboga, Dariusz, Franciszek, Gajana, Ludwin, Michalina, Michał, Rafał, Sabin, Sabina
Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Dadzbog – staropolskie imię męskie, złożone z członu Dadz ("daj") i -bog ("Bóg", ale pierwotnie "los, dola, szczęście"). Prawdopodobnie oznaczało wezwanie do losu: "daj, losie [późn. daj Bóg]". |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Dadzboga – staropolskie imię żeńskie, złożone z członu Dadz ("daj") i -boga ("Bóg", ale pierwotnie "los, dola, szczęście"). Prawdopodobnie oznaczało wezwanie do losu: "daj, losie [późn. daj Bóg]". |
|
Inne formy i zdrobnienia: Darek, Dareczek, Daruś |
|
Dariusz – imię męskie pochodzenia perskiego. Zapożyczone z jęz. perskiego, gdzie miało formę Dārayavahuš, a zostało utworzone z elementów daraya — "posiadać" i vahu — "dobro" (w związku z tym pierwotne znaczenie imienia można objaśnić jako "ten, który jest dobry") poprzez gr. Dareios i następnie łacińskie Darius. Było to imię królów perskich. We współczesnym Iranie występuje w formie Dariusz, która, co ciekawe, w języku nowoperskim przyjęła się z greckiego[potrzebne źródło] – imię na przestrzeni wieków zatoczyło więc koło. Imię to, w odróżnieniu od swojego żeńskiego odpowiednika, którym jest Daria, znana w Polsce od średniowiecza, pojawiło się w Polsce z pewnością co najmniej w XVIII wieku, było jednak niezwykle rzadkie. Popularność zyskało w XX wieku. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Franek, Franuś |
Franciszek - imię męskie wywodzące się z języka germańskiego oznaczającego człowieka wolno urodzonego. Stało się popularne dzięki św. Franciszkowi z Asyżu, on też jako pierwszy nosił to imię. |
|
Gajana — imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, pochodzące od męskiego imienia Gajan, które z kolei oznacza "pochodzący od Gajusza. Jego patronką jest św. Gajana, zm. w Armenii, wspominana razem ze św. Rypsymą. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Lutwin, Lidwin |
|
Ludwin, Lutwin, Lidwin — imię męskie pochodzenia germańskiego nadawane w Polsce od średniowiecza i notowane w formie Lutwin (w XIII wieku). Pierwszy człon wiąże się z germ. leudi — "lud, ludzie", stwniem. liuti — "członkowie zgromadzenia ludowego"; liut — "lud", śrwniem. liute, stsas. liud(i) — "ludzie", zaś drugi, -win (stwniem., stsas. wini), oznacza "przyjaciel". Imię to można rozumieć jako "przyjaciel ludzi". |
|
Michalina — imię żeńskie pochodzenia hebrajskiego, żeński odpowiednik imienia Michał. Oznacza "któż [jest] jak Bóg". Imię to nadawane jest w tej formie w Polsce przynajmniej od 1744 roku, natomiast w już średniowieczu notowano jako żeński odpowiednik Michała formę Michaelis (łac.), zdrobniale — Michałka. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Michałek, Michaś, Misiek, Miś |
|
Michał (hebr. מִיכָאֵל – Mîkhā’ēl) – imię męskie pochodzenia biblijnego. Wywodzi się od imienia jednego z archaniołów. Po hebrajsku znaczy "któż [jest taki] jak Bóg". |
|
Inne formy i zdrobnienia: Rafałek, Rafałko, Rafcio, Rafuś |
|
Rafał (łac. Raphael, ang. Raphael, fr. Raphaёl, niem. Rafael, wł. Raffaele, Rafaello) – imię męskie pochodzenia semickiego. Wywodzi się od hebrajskiego słowa רָפָאֵל (Rafael), które składa się z "rofe" uzdrowiciel/lekarz i przyrostka "-el" znaczy Pan, Bóg. Imię więc można tłumaczyć jako Bóg uleczy/uzdrowi. |
|
Sabin - imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa sabinus oznaczającego pochodzący z Sabinów, plemienia zamieszkującego środkową Italię. Wśród patronów - św. Sabin (VI wiek). |
|
Inne formy i zdrobnienia: Saba, Sabcia, Sabinka, Sabka, Sabunia, Sabusia |
|
Sabina – żeński odpowiednik imienia Sabin |