Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Inne formy i zdrobnienia:
|
|
Bartłomiej – imię męskie pochodzenia grecko-aramejskiego. Pochodzi od słów: Bar, co oznacza z aramejskiego syn i תַלְמַי (Talmai) - co jest imieniem męskim oznaczającym oracz lub (w zależności od interpretacji słowa jako wyrazu aramejskiego lub greckiego) "Ptolemeusz" ("Tolemaios = Tolmaj" czyli wojownik). Bartłomiej oznacza zatem syn Tolmaja czyli syn oracza lub syn wojownika. Jedno ze zdrobnień tego imienia - Bartosz - funkcjonuje obecnie jako osobne imię. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Inne formy i zdrobnienia:
|
|
Bolesława — żeński odpowiednik imienia Bolesław. Forma ta jest notowana w Polsce od XIV wieku. Patronką tego imienia jest bł. Bolesława Maria Lament, wspominana 29 stycznia. |
|
Inne formy i zdrobnienia:
|
|
Bonawentura – imię męskie pochodzenia włoskiego. Wywodzi się od słów bona vantura oznaczającego "dobry los". Imię pierwszy raz użyte przez św. Bonawenturę, ucznia św. Franciszka z Asyżu. Ze względu na końcówkę a imię to czasami jest błędnie postrzegane jako imię żeńskie. Odpowiedniki w innych językach: |
|
Inne formy i zdrobnienia:
|
|
Bronisław, Bronsław, Barnisław, (zniem.) Brunisław, Brosław – staropolskie imię męskie, złożone z członów Broni- ("bronić, strzec") i -sław ("sława"). Być może znaczyło "ten, kto broni sławy". Skróconą formą tego imienia był Brosław. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Franek, Franuś
|
Franciszek - imię męskie wywodzące się z języka germańskiego oznaczającego człowieka wolno urodzonego. Stało się popularne dzięki św. Franciszkowi z Asyżu, on też jako pierwszy nosił to imię. |
|
Inne formy i zdrobnienia:
|
|
Gildas — imię męskie pochodzenia celtyckiego, wywodzące się od Gilla-das, o znaczeniu "sługa Pana"". Jego patronem jest św. Gildas mędrzec, opat (VI wiek). |
|
Inne formy i zdrobnienia:
|
|
Honorat - imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "szanowany", "darzony szacunkiem". Wśród patronów tego imienia - św. Honorat z Arles i bł. Honorat Koźmiński. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Konstantyn
|
|
Konstanty, Konstantyn – imię męskie, które wywodzi się od łacińskiego przydomka Constantinus, pochodzącego od wyrazu constans "stały, niezłomny, stanowczy". Żeńskim odpowiednikiem tego imienia jest Konstantyna, Konstancja. W Polsce imię znane już co najmniej od XV wieku. |
|
Inne formy i zdrobnienia:
|
|
Lesława – żeński odpowiednik Lesława, imienia pochodzenia literackiego, powstałego w XIX wieku na wzór staropolskich imion złożonych. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Pawełek, Pawcio, Pawlik, Pawliś, Pawlusz, Pawlusza
|
Paweł — imię męskie pochodzenia łacińskiego, należące do niedużej grupy najstarszych imion rzymskich (imion właściwych, praenomen, por. Marek, Tyberiusz, Tytus). Paullus oznacza "mały", "drobny". Już w epoce klasycznej zaczął on także występować w funkcji przydomka (cognomen). Jest siódmym najpopularniejszym męskim imieniem w Polsce - nosi je 497940 osób (marzec 2009). Żeński odpowiednik to Paula. |
|
Inne formy i zdrobnienia:
|
|
Sulpicjusz — imię męskie pochodzenia łacińskiego, pierwotnie nazwisko. Jego etymologia jest niejasna, można przypuszczać, że etruska. |
|
Inne formy i zdrobnienia:
|
|
Walerian - imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "mocny", silny", "zdrowy". Wsród patronów - św. Walerian, męczennik z III wieku. |
|
Inne formy i zdrobnienia:
|
|
Waleriusz - oboczna forma imienia Walery. |
|
Inne formy i zdrobnienia:
|
|
Zdzisław, Zdziesław – staropolskie imię męskie, złożone z dwóch członów: Zdzie (Zdzi-) ("uczynić, zdziałać, zrobić") i -sław ("sława"). Zanotowane w dokumentach z roku 1198. |
|
Inne formy i zdrobnienia:
|
|
Zenon – imię męskie pochodzenia greckiego. Powstało jako forma skrócona greckich imion złożonych typu Zenodoros, Zenodotos, oznaczających "dar Zeusa". |
|
Inne formy i zdrobnienia:
|
|
Żelisław – staropolskie imię męskie. Składa się z członów: Żeli- ("pragnąć") i -sław ("sława"), czyli "pragnący sławy". |
Link do tej strony: