Imieniny obchodzą: Bogusława, Ermentruda, Magdalena, Maksymilian, Maksymiliana, Maria, Teodor, Teodozja, Urszula
Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Bogusława - żeński odpowiednik imienia Bogusław znany od 1265 roku. Używane były m.in. zdrobnienia Bogusza, Boguszka i Boguchna. W polskim imiennictwie imię to żywe jest do dziś, ze zdrobnieniami: Bogusia czy Boguśka. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Ermentruda, Irmentruda — imię żeńskie pochodzenia germańskiego, składające się z członów Ermen–, od germ. ermana ("wielki, wszechogarniający" — imię półboga germańskiego), oraz trut, od germ. thrūdi ("moc, siła") pomieszanego z drūda, stwniem. trūt, drūt ("ukochany, miły"). Pierwszy człon, ermana, występował w różnych imionach także w innych odmiankach, np. Ermina i Irmina (ta ostatnia wykształcona z poprzedniej, z podwyższoną artykulacją pierwszej samogłoski pod wpływem –i– w następnej sylabie). |
|
Inne formy i zdrobnienia: Madzia, Magda, Magdalenka, Magdusia, Magduszka, Magdzia, Lena |
|
Magdalena – imię żeńskie pochodzenia biblijnego. Wywodzi się od przydomka Marii Magdaleny, czyli Marii z Magdali, wioski leżącej w pobliżu Jeziora Tyberiadzkiego (Galilejskiego). |
|
Maksymilian - imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od nazwiska rzymskiego rodu Emiluszów. Żeńskie odpowiedniki tego imienia to Maksymiliana i Maksymilianna. |
|
Maksymiliana, Maksymilianna - żeński odpowiednik imienia Maksymilian. Imiona te pochodzą od nazwiska rodu Emiliuszów. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Mania, Maniusia, Maniuta, Mańcia, Mańka, Mara, Marusia, Maruszka, Marutka, Maryjka, Marylka, Marynia, Marysia, Marysieńka, Maryś, Maryśka |
Maria - imię żeńskie pochodzenia hebrajskiego מרים Miriam, które oznacza "być pięknym lub wspaniałym". To imię otrzymują także mężczyźni, np. José Maria Escriva de Balaguer, Maksymilian Maria Kolbe, Jan Maria Rokita, Jean-Marie Le Pen, Stanisław Maria Ratajczak. Imię Maria dodają do swoich imion kapłani kościoła mariawickiego. Obecnie jest to drugie co do popularności (po Annie) imię w Polsce, noszone przez ponad 750 tys. osób. |
| Teodor (gr. theos + dorón – bóg + dar, tj. "dar boży, darowany przez boga") – imię męskie pochodzenia greckiego. W Polsce nadawane co najmniej od XIII w., i zapisywane m.in. w formach: Tader, Chodor (wschsł.), Teodor, Todor, C(z)ader, C(z)eder. Odpowiednikiem znaczeniowym tego imienia wśród imion staropolskich jest Bożydar, Bogdan, Bohdan. Istnieje ponadto imię greckie złożone z tych samych członów w odwrotnej kolejności: Doroteusz (którego żeńskim odpowiednikiem jest Dorota). Hebrajskim odpowiednikiem znaczeniowym jest Matatjahu czyli Maciej. Rosyjskim odpowiednikiem jest Fiodor. |
|
Teodozja – imię żeńskie pochodzenia greckiego; żeński odpowiednik imienia Teodozy, Teodozjusz. Oznacza "dana od Boga". |
|
Inne formy i zdrobnienia: Ula, Uleńka, Ulka, Urszulka, Usia, Uśka |
|
Urszula — imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, od łacińskiego przydomka Ursula, który stanowi zdrobnienie od wyrazu pospolitego ursa (niedźwiedzica); można je zatem tłumaczyć jako "niedźwiedziczka". W Polsce imię to notowano od XIV wieku w formie Urszula (od 1367 roku) i Orszula (także od 1367 r.), a także łacińskiej Ursula. Możliwe staropolskie zdrobnienia: Ula; z łac. przyrostkiem: Ulita, wschodniosł.: Ulicha. Przez stulecia imię Urszula było rzadkie, a w XIX wieku uchodziło za staromodne i pretensjonalne. Popularność zyskało w XX wieku. |