Imieniny obchodzą: Berta, Ginter, Gościrad, Grzegorz, Jakub, Jakubina, Kwieta, Lesław, Lesława, Rufin, Stefan, Zdzisław
Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Berta — imię żeńskie pochodzenia germańskiego, wywodzące się od przymiotnika beraht — "lśniący, błyszczący"; pierwotnie zdrobnienie od imion z takim pierwszym lub drugim członem, np. Bertylda, Amalberta, Bertrada, Adalberta. W Polsce zapisywane co najmniej od XIII wieku, w formach Berta (poświadczona w 1252 roku), Berchta, Breta i ze zdrobnieniem Bretka. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Inne formy i zdrobnienia: Gunter, Guncerz |
|
Ginter, Gunter — imię męskie pochodzenia germańskiego, składające się z członów gund — "walka, wojna, bitwa" i heri, co jako drugi człon imienia oznaczało "dowódca wojskowy". W Polsce imię to nadawane było od średniowiecza, nosił je m.in. biskup płocki Gunter, który był jednym z inicjatorów sprowadzenia do Polski zakonu krzyżackiego. Notowane w formach: Guncerz, Guncarz, Kuncerz, lat. Guncerus, Gunter, Ginter, łac. Guntherus, lat. Gunterus, Ginterus, Cuntherus; ze zdrobnieniami: Gincyl, Guncel, Guncyl, Gunt, Guntek, Guntko, Gun, Gusz, Gusza, Guszek, Guszko. |
|
Gościrad — staropolskie imię męskie złożone z członów Gości- (tryb rozkazujący "gość!" od gościć "być gdzieś gościem") i -rad ("być zadowolonym, chętnym, cieszyć się"). Znaczenie imienia: "gość rado!" = ten który (niech) chętnie gości w obcych stronach. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Grzech, Grzesiek, Grzesio, Grzesiu, Grześ, Grzela |
Grzegorz – imię męskie pochodzące poprzez łacińską formę Gregorius od greckiego Gregorios, wywodzącego się ze słowa γρηγoρεω (Gregorus) – "być czujnym". W formie łacińskiej użyte pierwszy raz przez papieża Grzegorza I, doktora kościoła. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Jakub, Jakób, Jakob, Jakow, Jekub, Jokob, Jokub, Jakusz, Jakuszek, Jakubek, Jakubko, Kusz, Kuszęt, Kuba, Kubek, Jaksa |
Jakub – imię męskie. Wywodzi się od hebrajskiego Jaaqob - "zesłany by karać nas za nasze grzechy" (inne tłumaczenie: "ten, którego Bóg ochrania"). Imię to było znane w Mezopotamii w brzmieniu Ja-ah-qu-ub-el i w Egipcie Ja'qob-hr. Łączy się też to imię z arabskim słowem "jakub" – nagórnik. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Jakobina |
Jakubina - imię żeńskie pochodzenia biblijnego, odpowiednik męskiego imienia Jakub, które wywodzi się od hebrajskiego Jaaqob - "niech Bóg strzeże" (inne tłumaczenie: "ten, którego Bóg ochrania"). Istnieje również etymologia, tłumacząca iż pochodzi ono od rdzenia יכב oznaczającego piętę (według tradycji patriarcha Jakub urodził się trzymając za piętę swojego brata Ezawa). Istnieje również imię Żaklina, które stanowi fonetyczny zapis francuskiego odpowiednika Jakubiny (Jacqueline). |
|
Kwieta — imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, oznaczające "spokojna". Patronką tego imienia jest św. Kwieta, wspominana według jednych źródeł wspólnie ze św. Teodorą, zaś zgodnie z innymi — ze św. Hilarym, swoim mężem. |
|
Lesław – imię męskie pochodzenia literackiego, powstałe w XIX wieku na wzór staropolskich imion złożonych. |
|
Lesława – żeński odpowiednik Lesława, imienia pochodzenia literackiego, powstałego w XIX wieku na wzór staropolskich imion złożonych. |
|
Rufin — imię męskie pochodzenia łacińskiego. Pierwotnie oznaczało ono "należący do Rufusa". Wśród patronów — św. Rufin (zm. w 304 roku). |
| Stefan - imię męskie pochodzenia greckiego (Στέφανος, Stefanos). Wywodzi się od słowa oznaczającego "znak zwycięstwa". Starogreckie słowo Στέφανος oznacza wieniec. Pierwotnym polskim odpowiednikiem było imię Szczepan. |
|
Zdzisław, Zdziesław – staropolskie imię męskie, złożone z dwóch członów: Zdzie (Zdzi-) ("uczynić, zdziałać, zrobić") i -sław ("sława"). Zanotowane w dokumentach z roku 1198. |