Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
| Izydor – imię męskie pochodzenia greckiego. Oznacza "dar Izydy". Jego żeńskim odpowiednikiem jest Izydora. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Inne formy i zdrobnienia: Janek, Janosik, Jasiek, Jasio, Jaś, Jaśko, Han, Hanek, Haniek, Hanisz, Hanus, Iwan, Iwasz, Jach, Janczy, Janek, Janiec, Janicek, Janik, Janisław, Jano, Janko, Jaszko, Janusz, Jasz |
Jan (gr. Ἰωάννης od hebr. rdzenia יחב – łaska) – imię męskie pochodzenia biblijnego. Po hebrajsku יוחנן (Jochanan) oznacza "Bóg (Jahwe) jest łaskaw". Imię to nosił jeden z apostołów. Zostało przejęte najpierw do greki, a potem do łaciny. Rozpowszechniło się we wszystkich krajach chrześcijańskich. W polskich dokumentach zapisywano najpierw to imię w postaci Ioannes, Iohannes (1012-18), później także Jan (1161), Jon (1302), Johan (1320), Jen (1366), Johans (1385) oraz Joan (forma kresowa, 1432). Największą popularność zyskała forma Jan, od czasów średniowiecza będąca jednym z najczęściej nadawanych imion. W 2004 r. imię Jan nosiło 689 212 osób w Polsce (1. miejsce wśród imion męskich pod względem popularności; jedynie dwa imiona żeńskie - Anna i Maria - były liczniej nadawane). |
| Julian jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego. Powstało w wyniku spolonizowania łacińskiego imienia Julianus. W Polsce występuje od XIII wieku. |
|
Juliusz – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Oznacza ono "należący do rodu Juliuszów (Iulii)". Jego żeńskim odpowiednikiem jest Julia. |
|
Lucjan - imię męskie pochodzenia łacińskiego. Imię to jest polską wersją łacińskiego Lucianus, co oznacza "należący do Lucjusza, wywodzący się od Lucjusza". Jego oboczną formą jest Łucjan. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Madzia, Magda, Magdalenka, Magdusia, Magduszka, Magdzia, Lena |
|
Magdalena – imię żeńskie pochodzenia biblijnego. Wywodzi się od przydomka Marii Magdaleny, czyli Marii z Magdali, wioski leżącej w pobliżu Jeziora Tyberiadzkiego (Galilejskiego). |
|
Inne formy i zdrobnienia: Oliwier, Oliwir, Olwir, Olwer |
|
Oliwer, Oliwier – imię męskie pochodzenia normandzkiego. Wywodzi się od zniekształconego słowa Alfihar oznaczającego "armia elfów". Z czasem wymowa imienia została zmieniona i zaczęto je wiązać z łacińskim oliva oznaczającym "drzewo oliwne". W średniowieczu przybierało ono w Polsce formy Oliwir, Olwir, Olwer. |
|
Radowit - staropolskie imię męskie, złożone z członów Rado- ("rad") i -wit ("pan, władca"). Znaczenie imienia: "rad swemu władcy" albo "ten, któremu jest rad jego władca". |