Imieniny obchodzą: Anastazy, Andrzej, Bożebor, Ernest, Felicja, Jędrzej, Kanizjusz, Marcin, Piotr, Teofil, Zyta
Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Anastazy – imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "wskrzeszenie", "zmartwychwstanie". Jego żeńskim odpowiednikiem jest Anastazja. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Inne formy i zdrobnienia: Andruszko, Andrzejek, Jędrek, Jędruś, Jędrzejek, Ondrzejek, Ondraszek, Ondrysz, Jędrzej |
Andrzej – imię męskie pochodzenia greckiego. Pochodzi od greckiego imienia będącego zdrobnieniem od imion złożonych zawierających wyraz aner – "człowiek, mężczyzna" (inne źródło tłumaczy je też jako: "dzielny, mężny"). Nosił je jeden z apostołów. Imię występuje także w Biblii. |
|
Bożebor – staropolskie imię męskie złożone z członów Boże- ("Boga", ale pierwotnie "losu, doli, szczęścia") i -bor ("walka", "walczyć, zmagać się"). Być może oznaczało "tego, kto walczy pod opieką losu". |
|
Ernest – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słowa oznaczajacego "powaga, zapał, walka". |
|
Inne formy i zdrobnienia: Fela, Felicia, Felicita, Felcia, Felusia |
|
Felicja — imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, żeński odpowiednik imienia Feliks, o tym samym znaczeniu. |
|
Jędrzej — imię męskie pochodzenia greckiego, wariant imienia Andrzej, którego pierwsze poświadczenie pochodzi z 1390 roku. Świadomość pochodzenia Jędrzeja od Andrzeja utrzymała się i Jędrek, zwłaszcza w niektórych regionach, funkcjonuje jako spieszczenie imienia Andrzej. |
|
Kanizjusz – imię męskie pochodzące od nazwiska św. Piotra Kanizjusza, doktora Kościoła. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Marcinek, Marcisz |
Marcin – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słów "należący do Marsa". W średniowieczu zanotowano także, nadawane również i dziś, urobione od Marcina przy użyciu typowej dla imion słowiańskich cząstki -sław imię Marcisław. Żeńskim odpowiednikiem tego imienia jest imię Marcina (Martyna). |
|
Teofil — imię pochodzenia greckiego. Oznacza "miły Bogu". Istnieją liczni święci o tym imieniu. Autor Dziejów Apostolskich (święty Łukasz) tak zwraca się do swojego czytelnika (Dz:1,1) |
|
Zyta – imię żeńskie niejasnego pochodzenia; powstało albo z włoskiego wyrazu citta, zitta, zita – dziewczyna, lub też jako zdrobnienie od imienia Felicyta. |