Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Amand — imię męskie pochodzące od łacińskiego Amandus wywodzące się od słowa amara - kochać. Amand to ten, "który powinien być kochany". Istnieje dwóch świętych patronów tego imienia: św. Amand z Bordeaux i św. Amand z Maastricht. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Amanda — imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, stanowiące żeński odpowiednik imienia Amand, wywodzące się od czasownika amare — "kochać" i oznaczające "ta, która powinna być kochana" lub "godna miłości". Znane już w starożytnym Rzymie. Często nadawane w Stanach Zjednoczonych. W Polsce notowane co najmniej od II poł. XVIII wieku. |
|
Ewaryst – imię męskie pochodzenia greckiego, które oznacza miły, przyjemny, najlepszy. Imię to nadawane jest w Polsce co najmniej od XVII w. Istnieje kilku świętych Ewarystów, m.in. Ewaryst, papież oraz św. Ewaryst z Konstantynopola. Obce formy: Evarist (ogólnie przyj. forma), Evaristus (ang., niem.), Évariste (fr.), Evaristo (hiszp.), Aristo, Evaristo (wł.), Evarest (ros.), Evaristas (litew.), Evaristos (gr), Evariszt, Evarisztusz (węg.). Żeńskim odpowiednik: Ewarysta. |
|
Leonarda — imię żeńskie pochodzenia łacińsko–germańskiego; żeński odpowiednik imienia Leonard. Pierwszy człon imienia stanowi wczesna pożyczka germańska z łaciny ("lew" — stwniem. lēwo, lěwo; zachodniofrankońska, zromanizowana forma leon), natomiast drugi człon to stwniem. hart — "mocny, dzielny". Imię Leonarda jest notowane w Polsce co najmniej od 1626 roku. |
|
Lucjan - imię męskie pochodzenia łacińskiego. Imię to jest polską wersją łacińskiego Lucianus, co oznacza "należący do Lucjusza, wywodzący się od Lucjusza". Jego oboczną formą jest Łucjan. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Lucia, Lucynka, Ludka, Lusia, Lutka |
|
Lucyna (łac. lucina - niosąca światło, narodziny) - imię żeńskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od imienia bogini światła i narodzin. Przydomek ten nadano Dianie i Juno. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Lutsław, Lucsław, Lutek |
|
Lutosław, Lutsław, Lucsław – staropolskie imię męskie, złożone z członów Luto- ("srogi, okrutny, dziki", por. luty) i -sław ("sława"). Znaczenie imienia: "słynący ze srogości". |
|
Łucjan - imię męskie pochodzenia łacińskiego. Imię to jest polską wersją łacińskiego Lucianus, co oznacza "należący do Lucjusza, wywodzący się od Lucjusza" (w dawnym języku polskim imiona pochodzenia łacińskiego zaczynajace się od L zapisywało się jako zaczynające się od Ł). Jego oboczną formą jest Lucjan. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Lucjana |
|
Łucjana - żeńskie imię pochodzenia łacińskiego. Oznacza należącą do rodu Lucjuszów. Męski odpowiednik tego imienia to Łucjan. Dawniej wiele imion na L w staropolskim języku przepisywano na Ł. Inna forma tego imienia to Lucjana. |