Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Bazyli — imię męskie pochodzenia późnogreckiego. Pochodzi ono od przymiotnika "królewski, cesarski" (basíleios, od II wieku wymawiane basílios), od rzeczownika basileus — "król, wódz, cesarz". Jego formą oboczną jest Bazyliusz, a żeńskim odpowiednikiem — Bazyla. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Emanuel – imię męskie pochodzenia biblijnego. Wywodzi się od słowa עִמָּנוּאֵל oznaczającego "Bóg z nami". Imię mesjasza oraz kilku świętych katolickich. Żeński odpowiednik to Emanuela. |
|
Emanuela — żeński odpowiednik imienia Emanuel. |
| Feliks (łac. felix - łaskawy, szczęśliwy) - imię męskie pochodzenia łacińskiego. Jego żeński odpowiednik to Feliksa i Felicja. W innych językach na ogół w formie Felix. Dawniej popularne było także jego polskie "tłumaczenie" - Szczęsny. |
|
Larysa — imię żeńskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od nazwy antycznego miasta Larissa (w świecie starożytnym istniało 8 miast o tej nazwie). Nosiła je wczesna święta kościoła wschodniego i dzięki niej imię to za pośrednictwem prawosławia dotarło do języków wchodniosłowiańskich[potrzebne źródło]. Forma Lara stanowi zdrobnienie od Larysy. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Gocha, Gosia, Gośka, Macha, Machna, Mana, Małgorzatka, Małgosia, Małgoś, Małgośka, Masza, Maszka |
Małgorzata - imię żeńskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od greckiego słowa margarites oznaczajacego "perła". Formy powstałe od Małgorzaty to Greta i Ryta. |
| Teodor (gr. theos + dorón – bóg + dar, tj. "dar boży, darowany przez boga") – imię męskie pochodzenia greckiego. W Polsce nadawane co najmniej od XIII w., i zapisywane m.in. w formach: Tader, Chodor (wschsł.), Teodor, Todor, C(z)ader, C(z)eder. Odpowiednikiem znaczeniowym tego imienia wśród imion staropolskich jest Bożydar, Bogdan, Bohdan. Istnieje ponadto imię greckie złożone z tych samych członów w odwrotnej kolejności: Doroteusz (którego żeńskim odpowiednikiem jest Dorota). Hebrajskim odpowiednikiem znaczeniowym jest Matatjahu czyli Maciej. Rosyjskim odpowiednikiem jest Fiodor. |
|
Tworzymir – staropolskie imię męskie. Składa się z członu Tworzy- ("tworzyć") -mir ("pokój"). Oznacza prawdopodobnie "ten, który stwarza (kreuje) pokój". |