Imieniny obchodzą: Delfin, Dobiemiest, Jan, Konrad, Lechosław, Lechosława, Leon, Leona, Leonard, Sylwester, Sylwestra
Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Delfin (z greki delphios - delfin) imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "pochodzący z Delf" - greckiego miasta. Było też tytułem następcy tronu Francji aż do roku 1830. Patronem tego imienia jest m.in. św. Delfin z Bordeaux. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Dobiemiest — staropolskie imię męskie, złożone z członów Dobie- ("stosowny, zdatny" albo "waleczny, dzielny") i -miest ("mścić", jak w imieniu Mścisław, lub być może "miotać" jak w imieniu Miecisław). Imię to mogło oznaczać "ten, kto dzielnie się mści", "ten, kto celnie miota" lub in. Możliwe staropolskie zdrobnienia: Doba (masc.), Dobak, Dobal, Dobczyk, Dobek, Dobiec, Dobiesza (masc.), Dobieszek, Dobieszka (masc.), Dobieszko, Dobinka (masc.), Dobisz, Dobk, Dobka, Dob, Dobusz, Doch, Dochel (?), Dosz, Doszek, Doszko. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Janek, Janosik, Jasiek, Jasio, Jaś, Jaśko, Han, Hanek, Haniek, Hanisz, Hanus, Iwan, Iwasz, Jach, Janczy, Janek, Janiec, Janicek, Janik, Janisław, Jano, Janko, Jaszko, Janusz, Jasz |
Jan (gr. Ἰωάννης od hebr. rdzenia יחב – łaska) – imię męskie pochodzenia biblijnego. Po hebrajsku יוחנן (Jochanan) oznacza "Bóg (Jahwe) jest łaskaw". Imię to nosił jeden z apostołów. Zostało przejęte najpierw do greki, a potem do łaciny. Rozpowszechniło się we wszystkich krajach chrześcijańskich. W polskich dokumentach zapisywano najpierw to imię w postaci Ioannes, Iohannes (1012-18), później także Jan (1161), Jon (1302), Johan (1320), Jen (1366), Johans (1385) oraz Joan (forma kresowa, 1432). Największą popularność zyskała forma Jan, od czasów średniowiecza będąca jednym z najczęściej nadawanych imion. W 2004 r. imię Jan nosiło 689 212 osób w Polsce (1. miejsce wśród imion męskich pod względem popularności; jedynie dwa imiona żeńskie - Anna i Maria - były liczniej nadawane). |
|
Inne formy i zdrobnienia: Konio, Konradek |
|
Konrad - imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od staroniemieckiego słowa kuoni oznaczającego "odważny", "śmiały","silny" oraz staroniemieckiego rath oznaczającego "radę". Oznacza więc kogoś dającego dobre rady, dobrego doradcę. Imię rycerzy i książąt, przywędrowało do nas w średniowieczu z Niemiec. |
|
Lechosław – imię męskie powstałe w XIX wieku na wzór staropolskich imion dwuczłonowych. Powstało poprzez dodanie do imienia Lech charakterystycznego dla wielu staropolskich imion członu -sław. |
|
Lechosława – żeński odpowiednik imienia Lechosław, utworzonego w XIX wieku na wzór dwuczłownowych imion staropolskich. |
| Leon — imię męskie pochodzenia grecko-łacińskiego. Imię to w starożytnej Grecji funkcjonowało jako zdrobnienie imion dwuczłonowych, zaczynających się lub kończących (jak Pantaleon) członem λεων (leon), który pochodzi albo od słowa oznaczającego po grecku "lud", albo "lew". Już od czasów starożytnych jednak powszechnie uważano to imię za oznaczające "lew". Imię to pojawiło się także u Rzymian, bądź jako zapożyczenie z Grecji, bądź niezależnie. |
| Leona — imię żeńskie; żeński odpowiednik imienia Leon, które w starożytnej Grecji funkcjonowało jako zdrobnienie imion dwuczłonowych, zaczynających się lub kończących (jak Pantaleon) członem λεων (leon), pochodzącym albo od słowa oznaczającego po grecku "lud", albo "lew". Już od czasów starożytnych jednak powszechnie uważano to imię za oznaczające "lew". Imię to pojawiło się także u Rzymian, bądź jako zapożyczenie z Grecji, bądź niezależnie. |
| Leonard - imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "silny jak lew". W Polsce imię to poświadczone jest od 1193 roku, m.in. jako Lenart, Lenard, Leonhardus, Lenert, Lenhart i Lenhard. |
|
Sylwester — imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od łacińskiego przydomka silvestris oznaczającego "człowiek żyjący w lesie", "dziki". Poświadczone w Polsce od 1220 roku. Dawniej uważano, że imię Lasota powstało jako odpowiednik znaczeniowy Sylwestra, jednak Lasota jest poświadczony w dokumentach wcześniej i był szerzej nadawany. Istnieje dziesięciu świętych Sylwestrów, patronów tego imienia. |
|
Sylwestra — imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, żeński odpowiednik imienia Sylwester, utworzonego od przymiotnika silvestris, co oznacza "żyjący w lesie, dziki". Istnieje dziesięciu świętych Sylwestrów, patronów tego imienia. |