Imieniny obchodzą: Aureli, Aurelia, Aurelian, Eufrozyna, Franciszek, Herkulan, Kamil, Kastor, Kleofas, Piotr, Rufus, Świętopełk, Wincenty, Władysław, Władysława, Włodzisław
Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Aureli - oboczna forma imienia męskiego Aureliusz, pochodzącego od nazwy rzymskiego rodu Aureliuszy, która z kolei pochodzi od łacińskiego aureolus – "złocisty" (co mogło znaczyć także "wspaniały"). |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Aurelia – żeński odpowiednik imienia Aureliusz. Pochodzi od łacińskiego słowa: "aureus" - złocisty. |
|
Aurelian - imię męskie pochodzenia łacińskiego. Oznacza "należący do Aureliusza, do rodu Aureliuszy", a wywodzi się pośrednio od słowa oznaczającego "złoty". |
|
Eufrozyna – imię żeńskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa euphrosýne oznaczającego radość. Eufrosyne była jedną z mitologicznych Gracji, bogiń wdzięku i radości. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Franek, Franuś |
Franciszek - imię męskie wywodzące się z języka germańskiego oznaczającego człowieka wolno urodzonego. Stało się popularne dzięki św. Franciszkowi z Asyżu, on też jako pierwszy nosił to imię. |
|
Herkulan — imię męskie pochodzące od imienia Herkulesa. Istnieli liczni święci o tym imieniu, wśród nich św. Herkulan, biskup (VI wiek). |
|
Inne formy i zdrobnienia: Kamilek, Milek |
|
Kamil – imię męskie oznaczające po arabsku "w całości", "kompletny", także: "doskonały". |
|
Kastor - polska forma zlatynizowanego imienia Castor pochodzenia greckiego . Wywodzi się od słowa kekasmai oznaczającego "świecić". W mitologii greckiej Kastor był synem Zeusa. Istnieją święci katoliccy o tym imieniu. |
|
Kleofas - imię męskie pochodzenia greckiego. Powstało ono przez skrócenie greckiego imienia Κλεοπατρος (Kleopatros), które stanowi złożenie członów κλεος (kleos) - "chwała, sława" i πατρος (patros) "ojca, ojcowska" (zob. też Kleopatra). Można się również spotkać (w Biblii) ze zlatynizowaną wersją tego imienia w brzmieniu Alfeusz. |
|
Rufus – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "rudowłosy". Istnieli liczni święci o tym imieniu. |
|
Świętopełk, Wszetopełk, Świętopałk, Świętopełek – starodawne (obecnie rzadkie) imię słowiańskie (czes. Svatopluk), oznacza święty (tj. silny, mocny) pułk (tj. oddział; dawne polskie pełk/połk, czes. pluk, dało dzisiejszy pułk). |
|
Wincenty (łac. vincens - zwyciężający) – imię męskie pochodzenia łacińskiego. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Ładysław, Włodzisław |
|
Władysław - imię męskie pochodzenia słowiańskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "ten, który zawładnął sławą". Istnieje teoria, iż jest to pierwotnie imię bułgarskie, zapożyczone przez Węgry do Polski i za pośrednictwem polskim zaszczepione w Czechach. Na polskim gruncie powstała również inna forma tego imienia, bardziej dostosowana do specyfiki jęz. polskiego: Włodzisław. Nie jest możliwe określenie, która z tych form pojawiła się w Polsce wcześniej. Istnieje również bardzo rzadko występująca forma Ładysław, stanowiąca zapożyczenie z języków sąsiednich, zwł. czeskiego i słowackiego. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Ładysława, Włodzisława |
|
Władysława — żeński odpowiednik imienia Władysław. Istnieje również bardzo rzadko występująca forma Ładysława, stanowiąca zapożyczenie z języków sąsiednich, zwł. czeskiego i słowackiego, a także forma Włodzisława — nienotowana w dawnych źródłach, lecz stanowiąca odpowiednik staropolskiego imienia Włodzisław, które pod wpływem języka czeskiego przybrało formę Władysław. |
|
Włodzisław, Włocsław, Włocław - staropolskie imię męskie, złożone z członów Włodzi- ("władać, panować") i -sław. W późniejszym czasie pod wpływem języka czeskiego powstała z tego imienia obecnie bardziej znana forma, Władysław. Do końca XV wieku imię to (Władzisław? — Ladislaw) zanotowano u około 1000 osób. |