Imieniny obchodzą: Chryzant, Daria, Inga, Kryspin, Maria, Maur, Piotr, Sambor, Tadea, Tadeusz, Tarazjusz, Teodozjusz, Walentyn, Walentyna
Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Chryzant — imię męskie pochodzenia greckiego (gr. Chrýsanthos), utworzone od przymiotnika chrysanthés — "o złotym kwiatku", pierwotnie odnoszącego się do krokusa (gr. χρυσος [chrysos] — "złoty" i ανθος [anthos] — "kwiat"). Patronem tego imienia jest św. Chryzant, wspominany razem ze św. Darią. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Daria – imię pochodzące najprawdopodobniej z języka perskiego, gdzie podobnie jak jego męski odpowiednik Dariusz (Dārayawuš), oznacza "tego/tę, która zachowuje" lub "osobę posiadającą" (na zasadzie porównania z perskim daraya czyli posiadać). |
|
Inga – imię żeńskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od zdrobnienia grupy imion, także męskich, znanych w kulturach germańskich i skandynawskich rozpoczynających się na Ing - imiona jednego z normadzkich bogów. |
|
Kryspin — imię męskie pochodzenia łacińskiego, pierwotnie stanowiące zdrobnienie od łac. imienia męskiego Crispus, które powstało z przymiotnika oznaczającego "kędzierzawy". Kryspin po raz pierwszy został poświadczony w Polsce w 1226 roku, w formach Krzyszpin i Kryspin. Możliwe staropolskie zdrobnienia to: Krzysz, Krzysza, Krzyszcz, Krzyszczek, Krzyszczko, Krzyszczk, Krzyszek, Krzyszka, Krzyszko, Krzyszna, Krzych, Krzychna. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Mania, Maniusia, Maniuta, Mańcia, Mańka, Mara, Marusia, Maruszka, Marutka, Maryjka, Marylka, Marynia, Marysia, Marysieńka, Maryś, Maryśka |
Maria - imię żeńskie pochodzenia hebrajskiego מרים Miriam, które oznacza "być pięknym lub wspaniałym". To imię otrzymują także mężczyźni, np. José Maria Escriva de Balaguer, Maksymilian Maria Kolbe, Jan Maria Rokita, Jean-Marie Le Pen, Stanisław Maria Ratajczak. Imię Maria dodają do swoich imion kapłani kościoła mariawickiego. Obecnie jest to drugie co do popularności (po Annie) imię w Polsce, noszone przez ponad 750 tys. osób. |
|
Maur — imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "pochodzący z Mauretanii" (inaczej "Arab") lub posiadający ciemną skórę. Istnieli liczni święci o tym imieniu. |
|
Sambor – staropolskie imię męskie, złożone z członów Sam- ("samotny") oraz -bor ("walczyć, zmagać się"). Mogło oznaczać "walczącego samotnie". |
|
Tadea — imię żeńskie, żeński odpowiednik imienia Tadeusz, którego pochodzenie jest prawdopodobnie aramejskie (i ma związek z aramejskim thad-daj — "człowiek o szerokiej piersi"), lub też hebrajskie (i wywodzi się od taddai, czyli "sprytny, mądry"). Imię Tadea jest notowane w Polsce co najmniej od 1738 roku. |
|
Tadeusz – imię męskie pochodzenia aramejskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "odważny", "śmiały" a także "pierś". Imię przypisywane apostołowi Judzie. Żeński odpowiednik: Tadea. |
|
Tarazjusz – imię męskie pochodzenia greckiego, prawdopodobnie oznaczające "pochodzący z Tarentum". Patronem tego imienia jest Tarazjusz, patriarcha Konstantynopola. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Teodozy |
|
Teodozjusz, Teodozy - imię męskie pochodzenia greckiego. Ma znaczenie analogiczne do imienia Teodor, a oznacza "dany od Boga". |
|
Walentyn, Walenty – imię męskie pochodzenia łacińskiego, które wywodzi się od przydomka Valentinus, utworzonego z kolei od łac. valens – "mocny, silny, zdrowy". Imię to było notowane w Polsce od XIII w. w formie Valentinus, natomiast w formie Walenty i Walentyn – od XV w. (zapis formy Walentyn jest o niemal 30 lat późniejszy, niż formy Walenty). Imię to było popularne zwłaszcza w XVI w. |
|
Walentyna - żeński odpowiednik imienia Walenty, Walentyn. |