Imieniny obchodzą: Antoni, Antonin, Antonina, Boleczest, Filip, Marcin, Marek, Markusław, Marta, Nina, Pamfilia, Rafał, Salomon
Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
| Antoni – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Pochodzi od Antonius (Antoninowie), znaczącego rodu w starożytnym Rzymie. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Antonin – imię pochodzenia łacińskiego, powstałe od męskiego imienia Antoni. Jego żeńskim odpowiednikiem jest Antonina. Imię to nosili liczni święci. |
|
Antonina — imię żeńskie; żeński odpowiednik imienia Antonin; uformowany przy użyciu przyrostka -inus, -ina, oznaczającego przynależność lub pochodzenie, przydomek od nazwy rodowej rodu Antoniuszów. W Polsce Antonina pojawiła się później niż obecna od średniowiecza Antonia; notowana jest co najmniej od 1637 roku. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Bolech, Bolej, Bolek, Bolest, Bolesta, Bolestka, Bolesz, Bolęch, Bolęt, Bolęta, Bolik, Bolim, Bolk, Bolko, Bolsza, Boch, Bocha, Bost, Bosz, Bosza, Boszek, Boszko, Boszuta |
|
Boleczest — staropolskie imię męskie, złożone z członów: Bole- (od prasł. *bol'ьjь — "większy, lepszy"; *bol'e — "więcej, lepiej, bardziej") oraz -czest ("cześć, cnota, honor, dobre imię, zaszczyt"). Mogło oznaczać "uhonorowanego większymi zaszczytami", "tego, który pragnie więcej zaszczytów" itd. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Filek, Filipek |
Filip – imię męskie pochodzenia greckiego oznaczające: lubiący konie lub przyjaciel koni (φίλος, philos = "miłujący" + ἱππος, hippos = koń). Nosił je Filip II Macedoński, ojciec Aleksandra Wielkiego. Żeńskie odpowiedniki tego imienia to Filipina, Filipa. Nazwiska pochodzące od Filipa: Filipowicz. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Marcinek, Marcisz |
Marcin – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słów "należący do Marsa". W średniowieczu zanotowano także, nadawane również i dziś, urobione od Marcina przy użyciu typowej dla imion słowiańskich cząstki -sław imię Marcisław. Żeńskim odpowiednikiem tego imienia jest imię Marcina (Martyna). |
|
Inne formy i zdrobnienia: Mareczek, Markusz, Maruś |
Marek — imię męskie pochodzenia łacińskiego, należące do wąskiej grupy najstarszych imion rzymskich (imion właściwych, praenomen, por. Tyberiusz, Aulus, Maniusz, Gajusz, Lucjusz, Publiusz, Tytus, Serwiusz), urobione z *Mart-ico-s od imienia boga Mars, Martis i oznaczające "należący do Marsa, związany z Marsem". W Polsce imię to jest notowane od XIII wieku, choć poza współczesnością nie było często spotykane, w formach Marek, Marko, Margusz, Markusz, Merkusz. Zapisana została także żeńska Marka (1263) — żeński odpowiednik imienia Marek lub zdrobnienie od imion żeńskich rozpoczynających się na Mar-, takich jak Margorzata (= Małgorzata) lub Maria — oraz Markusław, staropolskie imię utworzone od imienia Marek poprzez dodanie typowej dla imion słowiańskich cząstki -sław. |
|
Markusław — notowane w Polsce w średniowieczu imię męskie powstałe poprzez dodanie do imienia Marek typowej dla imion słowiańskich cząstki -sław. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Marcia, Marteczka, Martunia, Martusia |
Marta – imię żeńskie pochodzenia biblijnego. Wywodzi się z aramejskiego słowa mar(a)tha, marta, oznaczającego "pani domu, gospodyni, pani". W Polsce po raz pierwszy zanotowano je w 1265 roku. Do dawnych zdrobnień zaliczała się np. Marusza (wsł., od wsł. Marchwa), oraz m.in. Marocha, Marsza, Marszka, Marucha, Maruchna, Maruszka (też od innych imion na Ma-, np. od Małgorzaty). Istnieje ponad 10 świętych katolickich o tym imieniu. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Ninka, Nineczka, Ninusia |
|
Nina – imię żeńskie o niejasnej etymologii, w Polsce dawniej znane jako zdrobnienie imienia Janina lub Antonina. Prawdopodobnie pochodzi od imienia Ninos, noszonego przez mitycznego założyciela Niniwy i imperium asyryjskiego. Patronka tego imienia, św. Nina (Nino), znana również jako Krystiana (Christiana - "chrześcijanka"), przyniosła chrześcijaństwo do Gruzji. |
|
Pamfilia — imię żeńskie pochodzenia greckiego, żeński odpowiednik imienia Pamfil, wywodzącego się od greckiego παν (pan) — "wszystko, wszyscy" i φιλος (filos) — "przyjaciel" i oznaczającego "wszystko miłujący". Inną możliwością jest pochodzenie tego imienia od gr. Pámphylos — "złożony z różnych szczepów". |
|
Inne formy i zdrobnienia: Rafałek, Rafałko, Rafcio, Rafuś |
|
Rafał (łac. Raphael, ang. Raphael, fr. Raphaёl, niem. Rafael, wł. Raffaele, Rafaello) – imię męskie pochodzenia semickiego. Wywodzi się od hebrajskiego słowa רָפָאֵל (Rafael), które składa się z "rofe" uzdrowiciel/lekarz i przyrostka "-el" znaczy Pan, Bóg. Imię więc można tłumaczyć jako Bóg uleczy/uzdrowi. |
|
Salomon — imię męskie pochodzenia semickiego. Pochodzi od hebr. imienia שְׁלֹמֹה (Shelomo) należącego do słynnego z mądrości króla Izraela — Salomona. Istnieje kilku świętych katolickich o tym imieniu. |