Imieniny obchodzą: Abercjusz, Alodia, Donat, Filip, Kordian, Kordula, Marek, Markusław, Przybysława, Salomea, Sewer
Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Abercjusz - imię męskie pochodzenia łacińskiego. Nosił je Abercius Marcellus, biskup Hierapolis, żyjący w w III wieku n.e. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Alodia — imię żeńskie, wywodzące się prawdopodobnie od frankońskiego al-ôd, co oznacza "dziedzictwo, pełne posiadanie". Imię to łączy się także ze średniowiecznym łacińskim wyrazu allodium, który oznaczał "majątek ziemski wolny od ciężarów i powinności lennych", a pochodzi również od tego samego wyrazu frankońskiego. |
|
Donat - imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "darowany przez Boga/bogów" i tym samym mający podobne znaczenie jak Teodor. Patronami tego imienia są liczni święci. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Filek, Filipek |
Filip – imię męskie pochodzenia greckiego oznaczające: lubiący konie lub przyjaciel koni (φίλος, philos = "miłujący" + ἱππος, hippos = koń). Nosił je Filip II Macedoński, ojciec Aleksandra Wielkiego. Żeńskie odpowiedniki tego imienia to Filipina, Filipa. Nazwiska pochodzące od Filipa: Filipowicz. |
|
Kordian - imię męskie utworzone przez Juliusza Słowackiego. Oznacza "dający serce". |
|
Kordula — imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, wywodzące się od łacińskiego przydomka Cordulus/ula, stanowiącego złożenie wyrazów cor, cordis ("serce") i przyrostka zdrabniającego -ula. Według innych hipotez pochodzi bezpośrednio od łacińskiego wyrazu cordulum ("serduszko"), może stanowić żeńską formę imienia rzymskiego Cordus i oznaczać "późno urodzona" lub pochodzić od nazwy greckiego miasta Kordule. W Polsce notowane od 1414 roku. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Mareczek, Markusz, Maruś |
Marek — imię męskie pochodzenia łacińskiego, należące do wąskiej grupy najstarszych imion rzymskich (imion właściwych, praenomen, por. Tyberiusz, Aulus, Maniusz, Gajusz, Lucjusz, Publiusz, Tytus, Serwiusz), urobione z *Mart-ico-s od imienia boga Mars, Martis i oznaczające "należący do Marsa, związany z Marsem". W Polsce imię to jest notowane od XIII wieku, choć poza współczesnością nie było często spotykane, w formach Marek, Marko, Margusz, Markusz, Merkusz. Zapisana została także żeńska Marka (1263) — żeński odpowiednik imienia Marek lub zdrobnienie od imion żeńskich rozpoczynających się na Mar-, takich jak Margorzata (= Małgorzata) lub Maria — oraz Markusław, staropolskie imię utworzone od imienia Marek poprzez dodanie typowej dla imion słowiańskich cząstki -sław. |
|
Markusław — notowane w Polsce w średniowieczu imię męskie powstałe poprzez dodanie do imienia Marek typowej dla imion słowiańskich cząstki -sław. |
|
Przybysława – staropolskie imię żeńskie, złożone z członów Przyby- ("przybyć, przybywać") oraz -sława ("sława"). Mogło oznaczać "ta, która przynosi sławę". |
|
Salomea — imię żeńskie pochodzenia semickiego. Wywodzi się od hebrajskiego słowa šalom oznaczającego "pokój", "pomyślność". Judejska księżniczka Salome tańcem skłoniła Heroda do wydania wyroku na Jana Chrzciciela. W Polsce imię to zanotowano już w XII wieku. Nosiły je m.in. księżniczki piastowskie. |
|
Sewer - imię męskie pochodzenia łacińskiego, wywodzące się od słowa severus - "surowy, poważny". Od niego zostało następnie utworzone imię Seweryn. |