Imieniny obchodzą: August, Baldwin, Baldwina, Bazyli, Bazylisa, Bogusław, Godzisław, Katarzyna, Kazimierz, Oktawian, Paweł
Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
| August – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od przymiotnika augustus, nadanego jako przydomek Oktawianowi przez Senat i oznaczającego "dostojny, boski, majestatyczny, poświęcony, święty, czcigodny, pomyślny, wzniosły". Przymiotnik ten pochodzi od rzeczownika augur i pierwotnie odnosił się tylko do rzeczy, tłumacząc się jako "uświęcony przez (dobre) przepowiednie, znaki" lub "przedsięwzięty pod sprzyjającymi znakami". Po raz pierwszy imię August zostało poświadczone w Polsce w 1349 roku, w łac. formie Augustus. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Baldwin — imię męskie pochodzenia germańskiego, złożone z członów Bald- — "śmiałość, odwaga" i wini — "przyjaciel, miłośnik". Mogło ono zatem oznaczać "miłośnika odwagi", czy też po prostu "śmiałego, odważnego". Baldwin był jednym z imion rodowych hrabiów z Bouillon i hrabiów flandryjskich. W Polsce spotykane po raz pierwszy na przełomie XI i XII wieku jako imię Baldwina, biskupa krakowskiego. Pojawiało się także w formach Baldewin, Beldwin, Balwin, oraz lat. Baldwinus, Baldewinus, Balduwinus, Balwinus i fr.-lat. Bauduinus. Niektóre możliwe staropolskie zdrobnienia to: Bal, Bala (masc.), Balich. |
|
Baldwina - żeński odpowiednik imienia Baldwin. |
|
Bazyli — imię męskie pochodzenia późnogreckiego. Pochodzi ono od przymiotnika "królewski, cesarski" (basíleios, od II wieku wymawiane basílios), od rzeczownika basileus — "król, wódz, cesarz". Jego formą oboczną jest Bazyliusz, a żeńskim odpowiednikiem — Bazyla. |
|
Bazylisa – greckie imię żeńskie pochodzące od wyrazu pospolitego basilissa - "żona basileusa, królowa, cesarzowa". |
|
Inne formy i zdrobnienia: Boguś, Bogusławek, Sław, Sławek |
|
Bogusław, Bogosław, Bohusław, Bogsław — staropolskie imię męskie złożone z członów Bogu- ("Bóg", "Boga", ale pierwotnie "los, dola, szczęście") i -sław ("sława"). Być może znaczyło pierwotnie "ten, który sławi los", a później "sławiący Boga". Jest to jedno z niewielu słowiańskich imion, które są znane we wszystkich językach słowiańskich, w Polsce notowane od początku XIII wieku. Dość popularne w średniowieczu, kiedy imię to zanotowano u około 700 osób, i w czasach nowożytnych; spadek popularności przeżywało jedynie w XVI wieku |
|
Godzisław, Godosław, Godzsław, Gocław, Hodysław – staropolskie imię męskie. Składa się z członu Godzi- ("robić coś w stosownym czasie", "dopasowywać, czynić odpowiednim") i -sław ("sława"). Może zatem oznaczać "tego, który czyni sławę". Jego formę pochodną mogło stanowić m.in. imię Gosław. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Kacha, Kachna, Kasia, Kasieńka, Kasiunia, Kaśka |
Katarzyna – imię żeńskie pochodzące od greckiego słowa katharós "czysty", "bez skazy". Do Polski imię to trafiło za pośrednictwem łaciny. |
|
Kazimierz – współcześnie przyjęta forma staropolskiego imienia męskiego Kazimir (z odmiankami Kazimirz, Kazimiar, Kazimier, Kaźmir), składającego się z członów: Kazi- ("niszcz, psuj, niwecz" od kazić "niszczyć, psuć", porównaj współczesne od-kazić "od-psuć") i -mir ("pokój, spokój"). Oznacza "ten, który (niech) niszczy pokój". (niszcz pokój! = kaź mir! (staropolskie kazi mir!). Imiona słowiańskie życzyły i wróżyły posiadaczowi przyszłość. Były to głównie imiona wojenne. |
|
Oktawian – imię męskie pochodzenia łacińskiego oznaczające "członek rzymskiego rodu Oktawiuszów". W Polsce imię to pojawiło się dopiero w XIX w. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Pawełek, Pawcio, Pawlik, Pawliś, Pawlusz, Pawlusza |
Paweł — imię męskie pochodzenia łacińskiego, należące do niedużej grupy najstarszych imion rzymskich (imion właściwych, praenomen, por. Marek, Tyberiusz, Tytus). Paullus oznacza "mały", "drobny". Już w epoce klasycznej zaczął on także występować w funkcji przydomka (cognomen). Jest siódmym najpopularniejszym męskim imieniem w Polsce - nosi je 497940 osób (marzec 2009). Żeński odpowiednik to Paula. |