Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Inne formy i zdrobnienia: Emilek, Milek |
|
Emil – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od nazwiska rzymskiego rodu Emiliuszów (Aemilius). Łacińskie słowo aemulor oznacza "tego, który rywalizuje". Żeńskim odpowiednikiem tego imienia jest Emilia. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Inne formy i zdrobnienia: Halinka, Hela, Helcia, Helenka, Helka, Helusia, Lena |
|
Helena – imię żeńskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "księżyc". |
|
Inne formy i zdrobnienia: Janek, Janosik, Jasiek, Jasio, Jaś, Jaśko, Han, Hanek, Haniek, Hanisz, Hanus, Iwan, Iwasz, Jach, Janczy, Janek, Janiec, Janicek, Janik, Janisław, Jano, Janko, Jaszko, Janusz, Jasz |
Jan (gr. Ἰωάννης od hebr. rdzenia יחב – łaska) – imię męskie pochodzenia biblijnego. Po hebrajsku יוחנן (Jochanan) oznacza "Bóg (Jahwe) jest łaskaw". Imię to nosił jeden z apostołów. Zostało przejęte najpierw do greki, a potem do łaciny. Rozpowszechniło się we wszystkich krajach chrześcijańskich. W polskich dokumentach zapisywano najpierw to imię w postaci Ioannes, Iohannes (1012-18), później także Jan (1161), Jon (1302), Johan (1320), Jen (1366), Johans (1385) oraz Joan (forma kresowa, 1432). Największą popularność zyskała forma Jan, od czasów średniowiecza będąca jednym z najczęściej nadawanych imion. W 2004 r. imię Jan nosiło 689 212 osób w Polsce (1. miejsce wśród imion męskich pod względem popularności; jedynie dwa imiona żeńskie - Anna i Maria - były liczniej nadawane). |
|
Inne formy i zdrobnienia: Jula, Julcia, Julisia, Julka |
|
Julia – imię żeńskie powstałe w starożytnym Rzymie jako przydomek od nazwy rodowej Julii (pol. Juliusze); znaczące róża, piękny kwiat, kobieta z rodu Julii. Jest to żeński odpowiednik imienia Juliusz. |
|
Krzesisława, Krzesława – staropolskie imię żeńskie, złożone z członów Krzesi- ("wskrzeszać, przywracać do życia, podnosić") i -sława ("sława"). Znaczenie imienia: "odnawiająca sławę". W zapisach staropolskich zachowała się jedynie forma Krzesława. |
|
Renat (fr. René, łac. Renatus) – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "urodzony na nowo". |
|
Inne formy i zdrobnienia: Rena, Renia, Renatka |
|
Renata – imię pochodzenia łacińskiego. Oznacza odrodzona. Męski odpowiednik tego imienia to imię Renat. |
|
Wiesław — staropolskie imię męskie. Była to skrócona forma imienia Wielisław, Wielesław. Mogło oznaczać "tego, kto pragnie sławy". Wg W. Kopalińskiego jest to imię literackie utworzone przez Wincentego Reklewskiego pod koniec XVIII w. spopularyzowane przez poemat Wiesław K. Brodzińskiego, co nie jest zgodne z prawdą w świetle obecnego stanu badań. |
|
Wiesława – staropolskie imię żenskie, żeński odpowiednik imienia Wiesław. Była to skrócona forma imienia Wielisława. Mogło oznaczać "tę, która pragnie sławy". |
|
Wisława — staropolskie imię żeńskie, będące skróconą formą imienia Witosława albo Wojsława. Poświadczone od 1273 roku jako Wisława ||Wysława. Męskim odpowiednikiem tego imienia jest Wisław. |