Imieniny obchodzą: Bernardyna, Bożeciech, Daria, Hipolit, Ifigenia, Jonasz, Kastor, Laurenty, Marek, Markusław, Mateusz, Melecjusz
Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Bernardyna – żeński odpowiednik imienia Bernardyn. Patronką tego imienia jest św. Bernardyna z Foligno. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Bożeciech, Bożciech – staropolskie imię męskie, złożone z członu Boż(e)- ("Bóg", ale też "bogactwo, szczęście") oraz -ciech ("uciecha, pociecha"). Może ono oznaczać "tego, który cieszy się Bogiem", ale też "bogactwem, szczęściem". |
|
Daria – imię pochodzące najprawdopodobniej z języka perskiego, gdzie podobnie jak jego męski odpowiednik Dariusz (Dārayawuš), oznacza "tego/tę, która zachowuje" lub "osobę posiadającą" (na zasadzie porównania z perskim daraya czyli posiadać). |
|
Hipolit - imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa Hippólytos oznaczającego "powozić koniem", "mający rozpędzone konie". |
|
Ifigenia - w mitologii greckiej, córka Agamemnona i Klitajmestry, siostra Elektry, Chrysotemis i Orestesa. U Homera występuje jako Ifianassa. Ojciec miał złożyć ją w ofierze Artemidzie w Aulidzie w Beocji, w celu przebłagania bogini, jednak zanim wróżbita Kalias wbił nóż ofiarny w serce dziewczyny, Artemida zstąpiła z Niebios z łanią, każąc zwierzę złożyć w ofierze, a córkę Agamennona uczyniła swoją kapłanką w Taurydzie. |
|
Jonasz – imię męskie pochodzenia biblijnego. Wywodzi się od rdzenia ינה oznaczającego gołębia. W mowie potocznej oznacza człowieka, który przynosi kłopoty innym, sam wychodząc z nich bez szwanku. Istnieje kilku świętych patronów tego imienia. Są też święci o imionach stanowiących zmodyfikowane (np. zlatynizowane) warianty tego imienia, jak np. św. Joniusz (fr. Yon), od którego to imienia pochodzi nazwa francuskiej miejscowości Saint-Yon. |
|
Kastor - polska forma zlatynizowanego imienia Castor pochodzenia greckiego . Wywodzi się od słowa kekasmai oznaczającego "świecić". W mitologii greckiej Kastor był synem Zeusa. Istnieją święci katoliccy o tym imieniu. |
|
Laurenty - wariant imienia Laurencjusz (Wawrzyniec). |
|
Inne formy i zdrobnienia: Mareczek, Markusz, Maruś |
Marek — imię męskie pochodzenia łacińskiego, należące do wąskiej grupy najstarszych imion rzymskich (imion właściwych, praenomen, por. Tyberiusz, Aulus, Maniusz, Gajusz, Lucjusz, Publiusz, Tytus, Serwiusz), urobione z *Mart-ico-s od imienia boga Mars, Martis i oznaczające "należący do Marsa, związany z Marsem". W Polsce imię to jest notowane od XIII wieku, choć poza współczesnością nie było często spotykane, w formach Marek, Marko, Margusz, Markusz, Merkusz. Zapisana została także żeńska Marka (1263) — żeński odpowiednik imienia Marek lub zdrobnienie od imion żeńskich rozpoczynających się na Mar-, takich jak Margorzata (= Małgorzata) lub Maria — oraz Markusław, staropolskie imię utworzone od imienia Marek poprzez dodanie typowej dla imion słowiańskich cząstki -sław. |
|
Markusław — notowane w Polsce w średniowieczu imię męskie powstałe poprzez dodanie do imienia Marek typowej dla imion słowiańskich cząstki -sław. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Maciaszek, Mateuszek, Matusek, Matys, Matysek |
|
Mateusz – imię męskie pochodzenia biblijnego, wywodzące się od hebrajskiego wyrazu Mattej, imienia Mattanjah, Matisyahu oznaczającego "dar od Boga". Do XVI w. imiona Mateusz i Maciej nie były rozróżniane. W dawnych źródłach polskich występowało jako Mathaeus, Matyjasz, Matitiasz, Matyja, Matys(z), Matoz. |
|
Melecjusz — imię męskie pochodzenia greckiego, które przedostało się do Polski za pośrednictwem łaciny, pierwotnie zdrobnienie od gr. imienia Mélēs (Mélētos), którego znaczenie łączy się z gr. mélō — "troszczyć się". W średniowiecznej Polsce notowano to imię od 1370 roku w nast. formach i zdrobnieniach: (wschodniosłowiańska) Mełenty(j) // Mielenty(j), Mełenytn // Mielentyn, Mielent // Mielęt, Mielen //Mieleń, (wsł.) Mela //Miela, Mielanko, Mielech, Mielesz, Mieleszka, Mieleszko, Mieliszko, Miel(ko), Mileszko ( = Mieleszko), (wsł.) Mieniak, Mień, Mieńko. Święci o tym imieniu pojawiają się w literaturze przynajmniej ośmiokrotnie. |